Sil̓iter et de alijs ſuꝑſticōibꝫ īnumeris. uti ꝙmane obuiū habe̓ canem aut leporē. putet qͥsſignare. illa die futuꝝ īfortuniū Et ut paucis loqͣr tā varijs ⁊ multiplicibꝫ hmōi ſuꝑſticōibꝫ ſimplices referti ſūt. ut l̓ id cogitare animus ꝑ̄horeſcat quas ſane id̓o diſſeīat hoſtis. quoniam eas nouit deo admodū diſplice̓ ſcit nempehomines non in deo ſꝫ in hijs cōfidere. ac ſpemlocare ſuaā Ideo vero hoꝝ cordibꝫ īp̄reſſe ſūt tūqꝛ neqꝫ ſapiētes aūdiūt neqꝫ eoꝝ dc̄is fidē p̄ſtae̓ volūt tu. quia uſqꝫ ad̓o nephande ſunt opioīs ut qͣdqͥd obtigei̓t huic a̓cui d̓mēcie t̓buātverbi gͣcia ſi qͥd illis boni eueneīt. cōfeſtim dicūt. id bn̄ futuꝝ et ipſe putabā. meo enim inſompnio hanc rem ego cōſpexerā. deū quipperelinquētes. et ſibi oīm bonoꝝ auctori non veriti gracias proinde nō agere?ad has impiasſtultasqꝫ credulitates cūcta referūt. At ſi qd̓frequent̓ fit illa die accidei̓t malū aliquod. dicent eciam id ſibi cōtigiſſe qꝛ tale aliquid viderint. aut canem. vel lepoe̓m habuerit obuiū Idenitidem et de ſanitatibꝫ arbitratur. quas nōdeo vel nature. ſed neſcio quibꝫdā breuibꝫ autcōſcriptis pomis aūt in hmōi in cātacōibꝫ att̓buūt. ¶ Sūt hec ꝓfecto ſine quacūqꝫ racōe ſolo verſuto inimici ſuaſu que eciā ſingulis diebus dominicis ſub excōicacōis pēa diſtrictiſſiē