ad meā pauꝑtatē. Scīo qͣdē qꝛ nulliꝰ hoꝝ egesq̄ apud me ſūt: apud te ſūt oīa. ſufficit tibi bonsaffectꝰ. Veꝝ dulciſſime pat̓ hoc qd̓ a te p̄cipue ꝯſeq̄ deſidero. ut mea tibi placeat volūtasꝙqꝫ ex tua clemētia. tuis ſuꝑhabūdātibꝰ diuicijs ad meā ſb̓leuādā ac ſuſtētādā pauꝑtatē l̓paꝝ aliqͥd imꝑtiri digneris. ut hīc fuſtētata fame ſiti ve male nō pereā in carce̓ huiꝰ corꝑis inEuertere dn̄e. Reu̓te qͦ ad pn̄s īcluſa ſū.re ad hoſpiciū tue humilis ācille breui nimiū ibi traxiſti morā. Heu ꝙͣ dura. huiꝰ hoſpitis receſſio. Formidabā vtiqꝫ aliqͥd in me eſſeqd̓ oculos tue diuine maieſtatīs offende̓t Heume miſerā q̄ nō aliā adhibeo diligētiam ad talē ꝯſeruādū hoſpitē a qͦ mͥ proueīre pn̄t oīa bona. voluptates atꝫ diuicie. Quid itaqꝫ ad pn̄sfaciā. Quo medio illū a me ſic elōgatū ad mer̓uocabo Mādabo oībꝫ q̄ ītra me ſūt. ut illū ubiqꝫ inceſſant̓ reqͥrāt: donet inuētꝰ reu̓tat̉. Exurgite fides. ſpes. ⁊ caritas. exꝑgiſſimini. et vosad curſū lūbos accingite. diligēter q̄rentes patrē meū donec illū inueneritis; atqꝫ ad hoſpicium meū reduxeitis. Oracō nūcīꝰ aīe mittit̉ꝯſcurre tu oratio per magnam celeſtē ciuitatem per vicos ⁊ plateas ac ꝑ domos ſingulas. ita ut nullum ſanctorū pret̓eas. quemtu non cum fletu ⁊ gemitu requiras. ad eorum