1253ne ſit hec proſperitas michi loco premij finayNe queſo in hoc mūdo mihi mea merces tribu-atur. Fateor quippe bonis pn̄tibus indignā ſꝫlargiſſime dn̄e ꝓ bn̄placito tue voluntatis. potes me in tuo ſeruicō cum hijs proſperis legittime inſtituere. quoniā adhuc lōge meliora acſublimiora ꝓmittis et tribuis tibi ſeruiētibꝫ. vitam .ſ. eternā beatā atqꝫ ſēpiternā. Tu ꝓfectomeā ꝯgnoſcis fragilitatē. ſciēs me illā eē imbecillā atꝫ infirmā filiā. q̄ velut delicata ac tenerainfantula vtiqꝫ magnas nō poſſet ferre moleſtias. atqꝫ ideo ſibi plꝰ ceteris. ⁊ ſupra ſua meritaparcis. veniet tēpus in qͦ virtutibꝫ āplius ro-borata. ⁊ ab vberibus nō libens auulſa? poteroforſā tuciꝰ exꝑiri ⁊ ꝓbare duriciē adu̓ſitatis acſolido cibo tribulacōis veſci. Sequit̉ alia meditacō. aīe. diſceſſum ſuū a corꝑe rememorātis ad tūc habēdū aliqd̓ auxiliū. ⁊ ad ſe exercitādū ad ſāctū pauorē. ⁊ ꝯtinet plue̓s ꝑtesVis autē michi queſo fidus amicus. qͣsmichi fidelit̓ aderit in extrema miea neceſſitate. in illa diſtricta hora ſeꝑacōis a meo corpore. qͣs tūc mihi erit auxilio.? Quis tūc loquetur aut reſpondebit pro me. Quis me liberabitdum vocata fuero in tremendo iudicō ſūmi iudicis. quādo me circumdabunt vndiqꝫ inimici mei multiplariā accuſātes. ac ſecū ī yehēnā