ignorē an ſim in gracia vel non. aut ſi in ea permanebo? ſpero nichilominꝰ ꝙ deus tandē meaſilluminabit tenebras ad diuidicandū illos inme defectus. quibus forſan ad preſēs a gratiadei ſū aliena. Idqꝫ ipſum cōtidie deprecor ut ſicde tenebris meis lumen faciat ſplendeſſere. ꝙinimicis tandē dicere non incubat: nos eam ꝓſtrauimus. nos eā ſuperauimꝰ. Ipſum inſuꝑ inſtancius exoro. ut me inſtruat quo pacto legittima ſeu ītegͣ ꝯfeſſiōe. l̓ quomōlibꝫ alit̓ a peccatis quibus forſā ignorans ſiue irretita? liberari valeam. Et quidem videtis qualiter ego frequēter meipſā preparo. ut ſcīam quid reſponſura ſim in illa extrema hora mortis. quādo ſuma corpore migratura. ⁊ ad ſciendū ſūme anheloSit igitur hec vobis mea reſponſio. videlicetꝙ celeſtiū bonorū retribucōnem. peto ſub titulo⁊ in ſpe mei glorioſi redēptoris Iheſu xp̄i. qui mͥius in ill̓ vendicauit et ob id ſuā michi imꝑtirimiſericordiam precor. qua in prinis a peccatismeis ex mera ſua gratīa ſuā auertat facīiē ⁊ omnes meas deleat iniqͥtates. ⁊ exinde me faciat.ſue legis factricē ⁊ mandatorū eius. Scitis nehic quidꝙͣ dicere. Quid ad hec reſpondebitiso vos inimici immortales. qui veſtris fraudibꝫmale me deterrere ſatagitis. quid vobis amplius reſtat replicandū. Si deus pro me quis ꝯtra