Oracō ſuꝑ hoc verbo Sicut deſidea̓t ceruus adfontes aquarū ita deſiderat aīa ⁊cͣ.Fons vite dn̄e deus omnipotens ego ſumilla pauꝑ laſſatā depulſa ⁊ vexata que adinſtar cerui deſidea̓t venire ⁊ reuerti ad te. ut ſitmichi recreacō contra nimiū calorem atqꝫ ardētem ſitim. quā michi illi infernales intuleruntinimici. me ꝑ deſertū huius mūdi cōtinue in ſequentes. cū turba numeroſa canū ferocīſſimorū mordāciū ⁊ lacerāciū. Qua ꝓpter vagabunda nō inueniēs requiem ꝑ hoc deſertū diſcurroSunt autē hij canes. cure ille diuerſe ac ſollicitudines mundane. que varijs modis me mordēt ⁊ lacerāt. quibus plurimū turbor ⁊ euagorideſerto predicto nuſꝙͣ requiē inueniēs. nec amplius reſpirare valeo niſi venero ad te. qui esfons vite ⁊ refugij locus in quo michi erit c̓frigeriū ⁊ ſecuritas.Meditacō ⁊ oracō diuiſa per ꝑtes ſuꝑ quarta peticōne oracōnis dominice. Panem nr̄mcōtidianū da nob̓ hodie.Auperi panē propt̓ deū. Ego ſum pauperilla famelica locata inter duas menſas. qͣrum vna eſt cibis huius mundi onuſta. quibꝫquidem veſti poſſem? ſꝫ illos deteſtor et recuſo.Altara bonis exuberat ſpiritualibꝰ. quibꝫ cumaffluere deſiderem? minime ꝓ voto illa cōſequi