affectio Suꝑuenit etiā quādoqꝫ in affectu mōtus cuiuſdam bone deſperacōnis. dum ꝯſiderāsꝙ vana ſpes eſt hominis in ſolum deum ſe proicit: eiqꝫ ſoli finaliter ⁊ principaliter inheret.Oritur qn̄qꝫ in affectu. motus horroris ⁊ abhominacōnis. ſurgēs ex ꝯſideracōne vilitatis ⁊turpitudinis peccati. quā turpitudinē facit hecaffectio per os euomere per ſinceram ꝯfeſſionēSubintrat aliquādo in affectu. motus ſācti defiderij vel ſācte cupiditatis. veniēs ex conſideracione diuine pulch̓tudinis. ⁊ excellentie glorieceleſtis. ad quā videndam et habendam totisaſpirat conatibus. Ingreditur aliqn̄ mētemaffectio quedā leticie ſpūalis. ⁊ ſobrie cuiuſdāꝯplacentie quā ſibi legittime fuādet. dū ſibi cōplacere ꝑpendit in deo dn̄o ⁊ in gloria eius. Inſuꝑ a in quibuſſibet ſuis oꝑibus. que quidē ſpiritualis iocūditas. aliquociens in tantū roburexcreſſit. ut verbis exprimi minime queat. ſedſub̓ ſignis quibuſdam ad extra prorumpit. puta ſub iocūdis ſuſpirijs. ⁊ gaudioẜ ſingultibꝫVocatur autem hec plerumqꝫ affectio mentisinterna Iubilacō. ſeu exultacio. Exurgit aliquādo affectio. laudis benedictionis. et glorificacōnis. ꝯmemorando dignitatem dei ineſtimābilem. ⁊ aduocando creatua̓s omnes ut laudēteū ⁊ exultēt. in nomine ſācto eius. Ad ē etiā