hNon aliter ꝙͣ tibi affirmaui iudicabiso anima mea niſi omnino deſipueris. Et ut hoctibi cercius appareat. ꝓpono ocul̓ tuis ſūmumImparatorem mundi. qui voluit eſſe huius oſficij ſicut ipē per ꝓphetā ꝓteſtatur. Ego inquitmendicus ſū ⁊ pauper. Appariūt hoc in omnibꝰſuis oracōibꝫ. quas ad deū pr̄eꝫ fecit. p̄ſertim incruce. quādo dixit. deus meus deus meꝰ ut q̄dmedereliquiſti. Magna igitur eſt differencīacorporalis illius ⁊ coacte mendicītatis q̄ iudicōplurimoꝝ cenſetur fugiēda ⁊ vituꝑabil̓? ⁊ huius ſpiritual̓ de qua ſermo quā volūtarie ſuſceperunt omnes ſācti. ȳmo criſtꝰ ipſe ut dictū ē.Nōne ⁊ Rex ille potentiſſimus dauid in ſuopſalterio ſe huius queſtuoſe mēdicitatis ſectatorem ꝓfitetur dū ſe nominat. nunc infirmumnūc orphanū. nūc vulneratū. nūc cecū. nūc ſurdum. nūc impotētem. nūc alienum peregrinūnūc captiuū iacētē in pulue̓ ⁊ ſtercore ⁊ ſic de alijs ī numeris neceſſitatibꝫ. Et ſalomō ille ſapiētiſſimꝰ ſe dicebat pauꝑem infirmū breuiſſimitꝑis. minorē ad intelligēdū legē dei. Et ita in toͣſcriptua̓ diſcurrēdo. inueīemꝰ ul̓it̓ de oībꝫ ſāctiſMultum profecto laudabilis eſt huiuſmodi queſtus. quem conſtat omnibus ſanctis fuiſſe ꝯmunē. ȳmo et ipſi xp̄o. do ⁊ homini.Verum quia iam dixiſti michi tu hō. ſpiritualē