me qꝛ nimis afflictꝰ ſū in via ⁊ elōgatus a patria. Et ideo. Nō auertas faciē tuā a me in qͣcūqꝫdie tribulor inclina ad me aurē tuā. Et īſuꝑ. Inq̄cūqꝫ die inuocauero te velotiter exaudi me. qꝛdn̄e corā te oro qꝛ ad te clamo. Ideo da mͥ faciemtuā da faciē non iratā ſed placatā per clementiāda aurē non indignatā ꝯtra me ſꝫ ad me inclinatā per mīam dabis vtiqꝫ dn̄e ⁊ oīō libenter ac liberaliter dabis niſi obſtet mͥ nubes peccatorū q̄obſiſtit oracōibꝰ iniquoꝝ. vn̄ ꝑ yſayam dicīituroppoſuiſti nubē ne oracō trāſeat. Tu ergo rūpenubem effunde cōtra eam vultus tui lumē et itanon auertas faciē nec declines aurē tuam a mevel orationibus vl̓ meis clamoribus ſed a peccatis ⁊ iniquitatibus meis. Et qꝛ vehemēter clamo⁊ inuoco. Ideo velociter exuadi me quia iam nōterrena qͣſi terrenꝰ ſed celeſtia quaſi celeſtis deſidero. Cui deſiderio promptus ad huc te loquente dicam ecce aſſum nec in merito cū inſtāter peto velociter exaudi. Quia defecerunt ſicut fum?dies mei. quia ſicut fumus vento diſpergitur citoIta dies vite mee velociter deficiunt ⁊ velut vnibra fugiunt. Et oſſa mea ſicut cremiū aruerūtNon ſolum vires corporis deficiunt ſed eciam vires anime que dicūtur oſſa mea quia in eis principaliter conſiſtit interior fortitudo mea ſicut cremiū areſcētes ꝯtracte ſūt l̓ ſic̄ in frixoīo ꝯfrixe ſūt