dn̄e exaudi oracōnem meā. precedit autē cōtemptus pn̄tis vite. Et ideo quia defecerūt inquit ſic̄funus dies mei. ⁊ oſſa mea ſicut cremiū aruer̄tEt iteꝝ dies mei ſicut vmbra declinauerūt ⁊ egoſicut fenum arui. Et hūc cōmitatur conſideracō eternitatis diuine ibi. Tu autē dn̄e ineternum ꝑmanes Et rurſus Tu auteꝫ idem ipſe es et annitui non deficient. Et ex hijs ſequitur deſideriumſuꝑne habitacōnis de qua ꝯcludēdo ayt. Filij ẜuorum tuorum habitabunt ⁊ ſemen eorū in ſecūlum dirigetur. Sextus gradus eſt diffidēcīa v̓cutis ꝓprie Et hanc iuuat ꝯfidēcia d̓ine miſericordiepro qua ſextus pſalmꝰ ſuſpirat dicens. De ꝓfundis clamaui ad te domine Et merito quia adceleſtem pat̓am ꝑuenire ꝓpria v̓tute diffido nāſi iniquitates obſeruaueris domine dn̄e quis ſuſtinebit. Sꝫ de tue miſericordie cōpioſitate cōfidoQuia apud dominū miſericordia ⁊ copioſa apd̓eum redempcō. Septimꝰ gradus eſt exultacō ſpiritualis leticie. hanc aſſidua oracō efficit. Ideoſeptimꝰ pſal. incipit. domine exaudi oracōneꝫmeam. auribꝰ ꝑcipe. ꝑ hanc ex d̓inorum oꝑm cōſideracōne homo. In dei cōtemplacōnem aſcendit. meditatus ſum inquiens in oꝑibus tuis et īfactis manuū tuaꝝ meditabar. vnde tādē exultādo ꝯcludit Spūs tuus bonus deducet me interrā rectam Nos ergo ſi ī hanc terram celeſtis