Druckschrift 
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Einzelbild herunterladen
 

hanc ingerere ſe volentē cord̓ meditacōꝫ ītēpꝰaliud ſuſpirans gemēs eam tunc admitte̓ ſibi non cōceditur dicat ſibimetipſi pauꝑ homūcio melior eſt obediēcia ꝙͣ meditacio potens eſtdn̄s reddere vicē maiorē in idipſū ſi hic forte reddꝫ certiſſime tamen in alio ſeculo vbi fietvox laudis ſine perturbacōe qualibet noſtri cordis retribuet ipſe. deinde cognoſcat obẜuentom̄s tam clerici ꝙͣ laycī quos oportet diebus dominicis feſtiuis intereſſe d̓ino ſeruicō abſoluūtur ab hoc debito ſcīenter fabulationibꝰintendūt ſed multiplitiori reatu ſe cōſtringūt qꝛnedum non cōſeruāt precepta ſꝫ alios impediunt in eccleſia ſāctiſſimo dei tabernaculo ſcādalum inhonorationēqꝫ facīunt. Stent igitur vel ſedeant ſi non vocaliter orando ſaltim in modeſtaquiete ſilēcio animaduertāt cōſiderātes nedūea que dicunt̉ vel canūtur ſed que miſtice peraguntur in ritibus veſtibus ſacris que preterea in picturis preſentantur ita de reliquisConſideratio. 2ª1. vltima demonſtrat vtilitatem dictorum doctorum tam antiquorum ꝙͣdernorum finis ſub cōſiderationē traditorū tamaffectuū ꝙͣ intellectiū deſeruiencium redarguitmodernos doctores eo non dant operam tradendi ſcienciam alijs pro affectus inflāmacōe.