hanc ingerere ſe volentē cord̓ meditacōꝫ ītēpꝰaliud ſuſpirans ⁊ gemēs ꝙ eam tunc admitte̓ ſibi non cōceditur ⁊ dicat ſibimetipſi pauꝑ homūcio melior eſt obediēcia ꝙͣ meditacio potens eſtdn̄s reddere vicē maiorē in idipſū ⁊ ſi nō hic forte reddꝫ certiſſime tamen in alio ſeculo vbi fietvox laudis ſine perturbacōe qualibet noſtri cordis retribuet ipſe. deinde cognoſcat ⁊ obẜuentom̄s tam clerici ꝙͣ laycī quos oportet diebus dominicis ⁊ feſtiuis intereſſe d̓ino ſeruicō ꝙ nō abſoluūtur ab hoc debito dū ſcīenter fabulationibꝰintendūt ſed multiplitiori reatu ſe cōſtringūt qꝛnedum non cōſeruāt precepta ſꝫ ⁊ alios impediunt ⁊ in eccleſia ſāctiſſimo dei tabernaculo ſcādalum inhonorationēqꝫ facīunt. Stent igitur vel ſedeant ⁊ ſi non vocaliter orando ſaltim in modeſtaquiete ⁊ ſilēcio animaduertāt cōſiderātes nedūea que dicunt̉ vel canūtur ſed que miſtice peraguntur in ritibus ⁊ veſtibus ſacris que preterea in picturis preſentantur ⁊ ita de reliquisConſideratio. 2ª1. ⁊ vltima demonſtrat vtilitatem dictorum doctorum tam antiquorum ꝙͣ mōdernorum finis ſub cōſiderationē traditorū tamaffectuū ꝙͣ intellectiū deſeruiencium ⁊ redarguitmodernos doctores eo ꝙ non dant operam tradendi ſcienciam alijs pro affectus inflāmacōe.
Druckschrift
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten