de hinc ut punicōnem euadamus. Aut ꝙ illamtꝑatam penam paciētiaqꝫ cōditam habeamusad correctionem. nō ad deterioracōnem noſtramvelis ita de quolibꝫ ꝓximo tuo. Alioquin time ꝙdicitur. Et oratio eius fiat in peccatū. ⁊ illud ẜueneꝙͣ. nōne oꝑcuit ⁊ te miſereri ꝯſerui tui. Facileenim dimittit omīa. qui ſe mortis eterne debitorēeſſe vel ſcit. aut formidat. Ceterum plus in alienis ꝙͣ tuis oracōnibus fidutiam habe caritatemhabe; ⁊ dices ex ſniā. ꝑticeps ego ſum oīm timēciun te ⁊ cuſtodientiū mandata tua. ſiue in celisſiue in terrā ſunt. cōſtituas ante facīem cōſideracionis tue dum tempus eſt miſerendi. dum nondeclinauit deus in ira a te ſeruo ſuo. quoniā totusdeſiderabilis totus amabils eſt. nullo ad premiūnullo ad ſupplicium habito reſpcū. qui carnalemquē ad ſe r̓flexit ſapit amorē. dico cum Iob etiāſi me occiderit. tamen in ipō ſperabo. ſic erit oracōpura. ſic digna d̓ino cōſpectui ſic diliges deum ⁊te ipſum ꝓpter deum. hec interī habui que de orationis valore ſub aſpectu multiplici diſſererē quāexpedientiꝰ eſt corde puro ſimpliciqꝫ frequētae̓iugiter abſqꝫ vlla. ut expreſſum eſt intermiſſioēꝙͣ curioſa ſcrupuloſitate velle digitis ut diciturappende̓ eā. Et ꝙͣuis hec inquiſitio doctrinal̓ nōſit omīno fructu carens inuenit̓ in ea precipuene in tantis obligacionibus orationū ꝓ alienis