ꝙͣ iuſto dei iuditio ꝯdempnantur homines in obedientes ⁊ ingrati deo bn̄factori liberaliſſimo. Sicin omībus ⁊ ꝑ omnia diſcurrat tua meditacō etreꝑies ampliſſimas ⁊ ſemꝑ preſentem matei̓aꝫoracōnis. Conſiderans igitur attende ⁊ fac̓. qm̄ita tibi diligenti deum omīa cooꝑantur in bonummeditae̓ igitur ut columba ſimplex ⁊ gemens ⁊ſit meditatio tua in aſpectu dei ſemꝑ. Eſt autemmeditatio fortis ⁊ vehemens attentio ⁊ ſtudiumad aliqd̓ inueſtigand̓ ꝑ intellectum. vel deguſtantū ꝑ affectum. ſic meditari iubebat qui dicebatguſtate quō ad ſcd̓m. ⁊ videte quo ad primumquoniā ſuauis ē dn̄s. Rurſus idem pſal. ayt. Inmeditacōne mea exardeſcet ignis ſubintellige illuminas intellectū ⁊ inflāmans affectum. qd̓ alit̓fieri nequit. ſi nō in vnum colligat ſe mens nrāꝯprimens. ⁊ reprimēs varios ⁊ vagos occurſus⁊ recurſus inutilium cogitacōnum ſompno ſimiliū maū diſtricte redargucōis. Tandē ipſa meditacō que laborē habꝫ ⁊ fructū. vertetur in ꝯtēplationē. que facilis erit ut cogitatio. ſꝫ non ut cogitacō infructuoſa. ſꝫ fructuoſior etiā ipſa meditacōe. tunc enim ꝑ ꝯtemplacōem videbis ⁊ afflues⁊ mirabitur ⁊ dilatabitur cor tuū. Nam ꝯtēplacōē liber ⁊ expeditus mentis intuitus in res ꝓſpiciēdas vndeq̄q̄ diffuſus. ⁊ in d̓ina ſpectacula ſuſpēſus. In̄ fit ut ſicut aliqͥs bene et ꝯtinue meditās