veritas ꝑ yſayā dicit. Ad vbera portabi mī⁊ ſuꝑ genua blandient̉ vob̓. Quomo ſi materblandiat̉ filio. ego ꝯſolabor vos. ⁊ in ihrl̓mꝯſolabimini. Et qm̄ tm̄ gaudebimꝰ de bonoalteriꝰ. quātū diligimꝰ eū ⁊ ibi vere dilige-mus oēs alios ſicut ⁊ nos. ⁊ deū ꝑfectiſſime.pluſqͣꝫ noſmetipſos. Ideo ml̓tiplicabit̉ gau-diū noſtrū ſcd̓m īeſtimabilē numeꝝ āgeloꝝ⁊ ſctōꝝ. de quoꝝ gaudio gaudebimꝰ. ſicut denr̄o. Et plꝰ ſine ꝯparatiōe gaudebimꝰ de ī mēſitate diuine potētia ſapiētie ⁊ bonitatꝭ qͣꝫ defelicitate nr̄a. Et qꝛ iſtud eſt exceſſiuū. ſic abſorbebimur gaudio de felicitate diuina ⁊ in-trabimꝰ in gaudiū dn̄i ītꝰ ⁊ foris. vndiqꝫ abſorpti ⁊ circūdati gaudio exceſſiuo. Nec mirū. qꝛ plꝰ ſine ꝯparatione nos diligit deꝰ ꝙ̄noſipſi nos. ⁊ ideo ſine ꝯparatiōe plus dabitnob̓ gaudij ⁊ letitie. qͣꝫ ſciremꝰ aūt poſſemuspetere vl̓ appetere. Sic̄ gͦ habūdabimꝰ ⁊ ſuꝑabūdabimꝰ gaudio. qꝛ dili gētes ⁊ qꝛ dilectiqꝛ nec oculꝰ vidit nec auris audiuit. nec incor hoīs aſcēdit. qͥ p̄paraſti te diligētibꝰ. immo nō ſolū cor hoīs viatoris. ſed nec etiā cōprehēſoris. aut alicuiꝰ āgeli poteſt aut pote-rit illud bonum infinitum et gaudium no-bis paratum et oblatum comprehendere.
73 5