fugientē ⁊ timidū. ⁊ dicam ei. Et ne nos inducas in tēptationē: Hoc vult. hoc deſide-rat. hoc expectat meus pater. vt ad refugiūcurrā et auxiliū et ſinū eiꝰ. vt tota liter de mediffidēs ſolū de ipſo ꝯfidā. Ergo. et ne nosīducas in tēptationē. ¶ Sed libera nos amalo Amen. ¶ Uerū eſt dn̄e. qꝛ ſumꝰ dignioī malo. qꝛ ꝯtēpſimꝰ omne bonū. ſed vide clemētiſſime pater infinitāmīaꝫ tuā. ⁊ oīno de-teſtabilē nequiciā noſtrā. ⁊ releua a nob̓ paruulis. nobis īfimis īportabile onus ⁊ a ma-lo opprimēte deſtruēte. ⁊ retardante a bonolibera famulos tuos. vt libere poſſimꝰ dn̄a-tui tuo ẜuire et vacare. et maxime ab illo terribili ⁊ horribili malo eterno nos libera. netua deſiderabili viſione priuemur. qd̓ hor-rent oīa oſſa noſtra. Quid enī michi ꝓdeſſettuā creatura fuiſſe. niſi te habeā. et totus in Ite ferar et totaliter in vita eterna. Quā nob̓ꝯcedat ille qͥ eſt benedictꝰ in ſcl̓a ſcl̓oꝝ amē.¶ Sequunt̉ alie due breues expoſitionesſuꝑ orationē dn̄icā. ¶ Capitulū. xviij.ſunt autemſupradicta aliter explicari ſic. vt pater noſter ꝑ̄mittat̉. vt ꝯfidēter ad xp̄m acce-