cenarijs tuis id eſt dimitte nobis debitanr̄a. Sed o felix recognitio culpe: q̄ ꝓmeretur patris āplexꝰ. Forte amoris feruore īterāplexus eiꝰ reſoluar. et mutabor in viꝝ alterū ⁊ aliquātulū audebo comedere de vituloſaginato. Dimitte gͦ nobis debita nr̄a.mira dei nr̄i dignatio erga nos. ipſū ꝯtēpſi-mus ⁊ ꝓ viliſſima ſanie ꝯmutauimꝰ ⁊ tamennobis ſuadet vt veniā petamꝰ. qͦmodo vultnob̓ veniā dimittere cū offeſis. hͦ aūt nō vultāgelis elargiri. Quomō q̄ſo bone dn̄e potesnos āpliꝰ aſpicere. qͥ ita turpiter a nob̓ abijcimꝰ te? Ergo ex quo tu ipſe ſuades. Dimit-te nobis debita nr̄a dimitte nob̓. quia iampro nobis ipſe debitū ſoluiſti. iā teipſū pronobis in ſacrificio obtuliſti. Tu es quos doces vt dicamꝰ. dimitte nob̓. ⁊cͣ. Hoc facerepotes. Nōne pax iāfcta eſt? Nōne iā pacioꝯuiuiū celebratū eſt aut cotidie celebratur.Dimitte ergo nob̓ debita noſtra ſicut ⁊ nosdimittimus debitoribus noſtris. O beatūproximi debitū. O felix offenſa quā allegarecora deo poſſumus in remiſſione debiti nr̄iNon ergo cariſſimi fratres contriſtemur ſinos offendūt homīes: ſi nobis īiuriantur. ſinos affligunt. rapiunt et accipiūt noſtra ſod
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten