apud te letat̉ ꝯſolat̉ qͦcūqꝫ ꝑrexerit. ſecū vadit. ſine ipſo eſſe nō reqͥrit. Ad nichil poteſtſe vertere ſine ipſo. Quid tibi dica pater defilio tuo. qͥ aīam michi deditā ſic ſuo īebria-uit amore ſic aut alienauit a me ꝰ Si rapi-nam ꝯmiſit iubeas reſtitui. Nec enī michiparū videt̉. ſic raꝑe vnā mentē. Cur enī mi-chi aīa deputata ſolū filiū tuū diligit. cuime ſic odit. cur cetera derelinqͥt tui filij amo-re abſorta. Gradit̉ ſine ſenſu. Iānichil alid̓audit nichil aliud cogitat vel guſtat. nichilaliud odorat. et ſēꝑ vult īter ſua brachia cō-morari. Ibi iocūdat̉ ibi letat̉ ibi de licijs habūdat. ibi nimīo amore īebriata cubat Necmirū. ſi hec aīa mea tantū cū filio tuo adhe-ſit. Qꝛ niſi eſſet lapide durior et ferro inſenſibilior ex qͦ ſibi tāta filiꝰ tuꝰ fecit. aliter fa-cere nō deberet. īmo aliter ſtultiſſima appareret. Et vbi eſt iſte durꝰ lapis. qui tāti amo-ris ardore nō ſcinderet̉. īmoliq̄fieret ſicutcera. ſi ſibi fierēt oīa ſupradicta. Et ideo nōcōquero de ea tibi benigniſſime pater. quiafecit qd̓ debuit. ſed de tuo filio qui eā ni-mis allexit beneficijs. ac me in tanta miſe-ria derelinquit. ¶ Reſponſio patris adcarnem.¶ Capitulū. xv.