mittā quin ſcd̓m meū poſſe fruar ipſo ⁊ ſemꝑin ipſo ſūma iocūditate delecter. ex qua eternā miſeriā aſſeqͥ debeo in futuro. Nōne mi-chi ſūma veſania eſſet ſi certū eſtme eterna-libꝰ ignibꝰ cruciandū me inimico meo tradere inp̄ſenti ⁊ ex nūc īcipere cū diabolo ꝯuerſari? Nō ſufficit illa miſeria niſi me nūc mi-ſerū faciā āte tēpus Iomiio certe plꝰ p̄deſti-nati me deo meo ꝓut potero taliter exhibebovt nichil ſit in me nec cor nec lingua nec ce-tera mēbra quin ꝯtinue ſint in ſeruitio deimei. vt ſaltē dū poſſū et quantū poſſū habeāſummū bonū. Sicut enī ſeculares. qui inq̄drageſimano debet comedere carnes vo-lunt in carni ſpriuio carnibꝰ habundare. ſicde deo facere deberet qͥ de ſua p̄ſcientia eſſetcertꝰ. Et hͦ p̄cipue faceret qui quā ſuauis eſtdn̄s degnſtaret. cetera vero delicata abſintiūreputaret. Sed quantūcūqꝫ me deꝰ p̄ſciue-rit ſciētia. ꝯſtat michi ⁊ ſcio ꝙ ſeipſū negarenō poteſt. Cū ergo totis viſceribꝰ aplexabor⁊ ipſū ſtringēs fortiter etiā ſi aurora appa-ruerit nō michi benedixerit nō ipſū dimittāꝙ ſi benedixerit michi nec etiātūc dimitta.⁊ ſi ne me recedere nō valebit. Licitū eſt enīmichi īferre ſibi violētiā in hac parte cū ipſe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten