uin ilul.ſendi

ſibi malū ꝯſolat̉ ad ſe ſtringēs: ⁊ demū vbe-ra ſubminiſtrat. O felix tēptatio q̄ ad diui-nos aplexus fugere nos ꝯpellit. O dulcisdn̄e. qui nos permittis vndiqꝫ effugari. ⁊ teſemꝑ tribuis refugiū ſalutare. vt tecū omnitēpore ꝯmoremur. Nō ergo te tēptationeshabere mireris o homo. ſed ad deū fugiasexpaueſcēs. ibiqꝫ ſi tēptari nolueris. reſide-bis: ſinautē capi poteris ⁊ dānari. Si autēdeo tuo nimiū te elongatu repereris. nec potes ad eū recurrere pleno corde. ad xp̄m tibipreximū ac celerabis. et in ſui lateris puteopāno ſuperpoſito abſconderis. Et ne time-as ꝙ te īueniat inimicꝰ. ¶ Hoc ſemper proregula generali habeas ꝙ quādocūqꝫ deumvolueris ad te profunde inclinare: in cordetuo vulnera chriſti porta. et eius conſperſusſanguine te patri quaſi vnigenitū preſenta-bit. et ipſe tanqͣꝫ pater dulciſſimus tibi ple-narie prouidebit. Accede ergo ad chriſtumet eum ſupliciter depreceris vt ex quo nondecet ipſum denuo vulnerari. dignetur intuo corpore ſua vulnera renouare. teqꝫ tota-liter rubricare. Et ſic inclutus purpura po-teris regis palacium introire. O tem-ptate vulnera hec meditare. et hec ſemper