erat obediētie dilectio vt ad implendā nō timerēt diſcurrere ſuꝑ aquas. nec ire ad ca-piendas leenas. cū iniūgeretur eis ⁊ multaalia q̄ nō ſufficio enarrare faciebat. Nec em̄iudicauit eſſe īfructuoſū. qͥ abbati obediēsqͣſi īportabiliter voluit ꝑ annū lignū aridūadaqͣre. Ibi apperuit obediētie celſitudo. qꝛqd̓ mortuū ⁊ aridū fuerat per obediētie meritū fructū fecit. ¶ Quid gͦ de obediētia gloriamur. cur nō potiꝰ de nr̄a ſuꝑbia ꝯfūdimurNunqͥd viri ꝯtēplatiui poſſumꝰ noīari; Ti-meo ꝙ nec etiā cpriſtiani. Sꝫ potiꝰ imitatores luciferi. poſſumꝰ ⁊ demoniaci appellari.Quomodo enī xp̄ianꝰ dici poteſt. qui xp̄o cōtraria nitit̉ adīplere. Nunqͥd xp̄s ꝯſidera-uit ꝙ ipſe erat deꝰ ⁊ ſcd̓m humanitatē omnigratia ⁊ ſciētia plenꝰ īmo quantū ad aīam iābeatꝰ, qͥ beate virgini ⁊ ioſeph erat ſubditꝰIn ſoluēdo etiā didragma ẜuis demonū voluit obedire. Nos vero ſumꝰ ſepulcra deal-bata ypocriſi. plena oſſibꝰ mortuoꝝ. hoībusexteriꝰ mortui apparentes. et interiꝰ tu moreſuꝑbie vegetamur. Ia obedire renuētes. dicimꝰ ꝙ nō ſumꝰ vocati in ſeruitutē ſed potiꝰin libertatē. Ignoramꝰ enī ꝙ obedire vl̓ ſer-uire deo in hac obediētie ẜuitute regnare eſt.