ficere alios imꝑfectos eſſe iudicēt. qꝛ ei ſdemnō vacāt laboribꝰ aut certe qꝛ eadē qua ipſiſollicitudine ⁊ qͥete ſiue vigilia ⁊ abſtinētianō vtunt̉ ſed potiꝰ eos vidēt ſcd̓m ſuū iudiciū ocioſos vl̓ cernūt eos circa tēporalia im-plicatos. in quibꝰ ipſi qui ſic mūdo ꝓficiuntaliquādo offendūt. Sed o error peſſime etocculte. qui ſcd̓m exteriore ꝯuerſatione vultde īteriori hoīe iudicare. Nō enī reqͥrit tm̄laborē corporis: quantū laborē cordis edi-ficiū ſpūale. īmo apud deū prīmū ſine ſcd̓onō valeat ſcd̓m autē ſic fine primo. ⁊ qd̓ vnieſt nociuū. alij quādoqꝫ ꝑutile erit. Et ſic utfacies hoīm ſunt diuerſe: ſic ⁊ modi viuēdiꝰet in bono ꝓficiēdi. Et ideo quādo te videslaudabilibꝰ operibꝰ fulgere. et alios videscirca alia intētos ⁊ negligētes. cogitare de-bes ꝙ licet iſta ſint in aꝑto. in occulto tamēvel ſaltē in cordis cubiculo laborant operadelicata. Et qꝛ deꝰ illos ꝑ cordis ſanctitatēdiligit ſpecialiter forte nō curat eos exterioribꝰ laboribꝰ aggrauare. vt ne tā interiusqꝫexteriꝰ laborātes ſuſtinere nō poſſēt. ¶ De-bes ergo ad iſtā tēptationē expellendapri-mo in corde tuo cogitare ꝙ non eſt conſuetudo ꝙ filij regum cōtidie ad lucrandū panē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten