reatur

iſtud eſt diuinū iudiciū ad quod te voluitapoſtolus inuitare in auctoritate predictaquā tu peſſime aſſumebas. Non enim vultapoſtolus īnuere ꝙ ſpiritualis homo ceteroſdebeat contēnere vel iudicare. cū alibi ipſedicat. Nolite ante tēpus iudicare. Et alibiSedTu qui es qui alienū ſeruū iudicas:tu dices ꝙ hec ſecreta diuine ſapientie nonpercipit homo carnalis ſed ſpirituali mētepreditus vt dixi ꝙ melius in creatura qua-libet iudicabit. id eſt diſcernet. Iudicagͦ ettu omnia id ē diuina ſapiētiā et bonitate inomni creatura diſcerne. vt veꝝ oīm honori fices ꝯditorē. Si autē alique certitudinalit̓et ꝓbabil̓r nouerꝭ pctōrē caue diligenter neꝓpt̓ hͦ ip̄m ꝯdānes nec etiā ipſū ꝯmēdes: ſꝫviciū tibi diſpliceat ⁊ ꝯpatiaris in qͣꝫtū poteris ꝑſone. Laudabis etiā dn̄m deū tuuſnō ꝑmiſit īpiū grauiꝰ cadere. nec te illud vi-ciū perpetrare. Nullomodo enī dubites ꝙſi te non cuſtodiret a malo. grauiſſima ⁊ turpiſſima deduceres ad effectū. Deum etiamſuppliciter exorabis. vt ipſum et quemlibetpeccatorem releuet a peccato. et te cuſtodi-at ab omni malo. Niſi enim noueris cōꝑatipeccatis proximorū ad bonum indurābitur