tis. Aduerſitates etiā nō poter̄t vos deciꝑeqꝛ ipſas affectatis. īmo qͣꝫtomaior erit tri-bulatio tato maior erit ꝯſolatio. qꝛ magis inhͦ caſu adīplebit̉ deſideriū veſtrū. Nō certeſic deberet eſſe. Quis enī nō deberet gau-dere ſi ſepararet̉ a vanitate ⁊ ꝯiūgeret̉ veri-tati? Nōne hec oīa ſūt vanitas? Et quid eſtveritas. Nichil niſi deꝰ: Et ideo oīa preterdeū. aut qͣ in ipſū tendūt abhorrēda ſūt. Sienī ſic eſſes o homo ꝙ in ſolo deo velles affici⁊ ſuū ſitires honorē. ⁊ te vt dictū eſt nō di-ligeres. ſꝫ odires. ⁊ ab alijs appeteres ꝯculcari. viā diabolo obſtrue res vl̓ obſtruxiſſes:vt ad te pe nitꝰ ītrare nō poſſet. In hͦ enī cō-cordāt doctores: ꝙ oīs malicie cauſa ē timorvel amor. īmo etiā cauſa ipſiꝰ timoris ē amorſui Quomo gͦ ex timore peccare poteris. qͥ tedeſiderabis affligi ⁊ ꝯteni ⁊ abhoībꝰ ꝯcul-cari? Et qͦmodo amore tui peccare poteris. qte ꝑfecte odis. ⁊ creatorē tuū diligis? Heccerte ſi habuerꝭ a feditate ſeparaberis ⁊ adꝑfecta īnocētia ⁊ ſctītatꝭ ꝯſūmationē ꝑtīges⁊ qͥ aliquādo fuiſti ẜuꝰ diabo li. eris ꝑ maximꝰin regno dei. Quid gͦ aſſeqͥ iſta tardasª Quare negligimꝰ hac mentis ꝑfectionē habere-Nunqͥd hͦ donū excellētiſſimū negabit nob̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten