ipſū. Cur vis hoīeꝫ vbiqꝫ ſociare? Cur in oīloco vis cū hoīe habitare. Quid habet niſivilia ⁊ mala ipſe homo. Cur ipſū diligis ſicīmēſe. Poſtqͣꝫ etiā ſurrexiſti voluiſti adhucqͣdragīta diebꝰ hoī apparere. ſꝫ ⁊ cū glorificatꝰ eſſes veſci voluiſti. pacē donaſti. et te eipalpabilē tribuiſti. Sꝫ dn̄e ieſu nōne ſuffi-ciebat hoī ꝙ ꝓ ipſo fueras crucifixꝰ niſi ipſūde īferni ꝓfūdo ⁊ īfimo lacu extraheres? Uidet̉ ꝙ tm̄ hoīem dilixeris: vt ab ipſo nolue-ris abſtinere. An ignorabas ꝙ de tā excellēti paſſiōis beneficia fueramꝰ īgrati. Etiā qͦsſpeciales habueras increduli extiterunt.¶ Quomo gͦ nos potuiſti āpliꝰ ītueri. ¶ Oqꝫ mirabilis eſt tua dilectio dulciſſime dn̄eieſu. cū non poſſis ab hominibus ſeparari.Nonne qui aſcenſurus eras ad dexterampatris tui: poteſtatē homini dimiſiſti. vt tecū velit habeat in altari: hanc poteſtatē eianteqͣꝫ mori inciperes dimiſiſti: ne amitterete timeret. Sed cur hoc facere voluiſti cūmiſſurus eſſes ſpiritum ſanctumꝰ Cur ſem-per cum homine vis morari. Sed tuo cor-pori incorporare nos totaliter voluiſti ⁊ tuonos potare ſanguine. vt ſic tuo inebriari a-more tecum vnum cor et vnam animā habe-