331

me neqͥſſimū ẜuū redemiſti? Sonet obſecrocariſſimi fratres in auribꝰ vr̄is vox illa dn̄inr̄i ieſu xp̄i. īmo ſonet in ītimis cordis vr̄i.Attēdite ⁊ vidēte ſi ē dolor ſil̓is ſic̄ dolor mepenetret cariſſimi etiā iſti dolores ītima nr̄aet corda nr̄a iſtis doloribꝰ gladiētur. Acce-damus ad latꝰ eiꝰ et ſugamꝰ ſanguine eiꝰ qꝛhoc beneplacitū eiꝰ eſt. Nō faciamꝰ ipſū ta-lia fruſtra parati. nō ꝑmittamꝰ hūc ſanguinēeffluere ſuꝑ terra. Fiat gͦ corda nr̄a receptacula ⁊ vaſa ſanguīs dn̄i noſtri ieſu xp̄i: ⁊ eiꝰīebriati doloribꝰ dicamꝰ. Nobis autē abſitgloriari niſi in cruce dn̄i nr̄i ieſu xp̄i cruci-fixi. Qd̓ nob̓ ꝯcedat qͥ viuit ⁊ regnat. ⁊cͣ.¶ Qd̓ in paſſione dn̄i excitet̉ et īflāmeturcor hoīs ad ſeptē oꝑamīe. ¶ Capitulū. xv.PiImi tamenea q̄ dicta ſūt in paſſione dn̄i nr̄i ieſuxp̄i ml̓tipliciter poſſit nr̄a ꝯtēplatio regl̓ari⁊ ꝑfici. nūc qͣliter in eadē ad actionē excitemur et dirigamur reſtat aliqͣliter intueri. Etqꝛ actiue vite ſiue īter alia opera mīe ⁊ pie-tatis. āpliꝰ eloqͥa ſacra ꝯmendant. et etiā qꝛde illa actione q̄ ad vera afflictionē ⁊ deie-ctionē ſpectat ſatis eſt ſuperius tractatum.

4L