vere īuenitur ſciētie plenitudo. ¶ Hic etiāmaxīe ſplēdet erga maieſtate eterna throni-ca reuerētia et veneratio. Sicut enī illi ce-leſtes ſpūs throni dicūtur qꝛ in ipſis dicit̉deꝰ tāqꝫ in ſuo throno qͥe ſcere ꝓpt̓ nimia ve-nerationē et reuerētia qͣꝫ erga diuina maie-ſtatē habēt. qꝛ ipſe qͥe ſcit ſuꝑ humiles et ti-mentes eiꝰ ſermones. ſic et in hac viliſſimapaſſiōe dn̄i nr̄i ieſu xp̄i dicit̉ dn̄s deꝰ tanqͣꝫin ſuo throno qͥe ſcere qꝛ ibi fuit excellēs humilitas reuerētia ⁊ veneratio ſūma erga maieſtate eternā. Nullāqꝫ credo āgeloꝝ reuerētiā huic poſſe ꝯparari. Et ideo vt ꝑ atropo-patos loqr ſpūs dei pctīs noſtris irritatus⁊ inqͥetatꝰ ī hac btīſſima paſſiōe pacificatusfuit et qͥeuit. Naturaliter enī dei thronꝰ poteſt appellari paſſio qꝛ ī ea id eſt ī ſignis eiꝰiudicaturꝰ eſt mūdū. Un̄ etiā firmit̉ credo ꝙad mūdū iudicādū de neqͥcia ſua apꝑebit ibilacea. corona ſpinea. claui ſpōgia et huiꝰ moiet dn̄s ieſus cū ſtigmatibꝰ ſuis qͥ clamabitdicēs. Uidete qͣlia a vob̓. in vob̓ ⁊ ꝓ vobispaſſus ſū ⁊ tamē in gͣti oīa ꝯtēpſiſtis. et pronichilo pena et ignominia mea duxiſtis. Iteergo maledicti in ignē eternū. ⁊cͣ. Et ſic patet de prima iherarchia. ¶ In hac etiā bca-