rei ſignū dicebat. Siciet Quis vero miſericors niſi hic ſamaritanꝰ qͥ trāſeūte ſacerdoteet leuita īfundēs vinū et oleū vulnerato al-ligauit vulnera ⁊ īpoſuit iumēto ſuo ſcꝫ cor-pori ꝓprio. nr̄as infirmitates aſſumens pronoſtris pctīs. Quis patiēs. niſi qͥ iuſtiſſimꝰ⁊ īnocētiſſimꝰ ꝓ pctīs ⁊ ī iuſticijs noſtris crucifixꝰ vi amoris ⁊ ardore caritatꝭ iniqͥtatesnoſtras portauit ſuꝑ lignū? Ubi relucet mudicia cordis niſi in eo qͥ īnocēs īmolat̉. ⁊ ip̄ecorda noſtra ſuo ſanguīe p̄cioſo mūdauit etlauit? Quis vero pacificus niſi ille qͥ eſt paxnr̄a. qͥ fecit vtraqꝫ vnū et paſſiōe ſua pacifi-cauit nos deo ī ſanguīe ſuoꝰ Quis vero ꝑſecutionē paſſus ē ꝓpt̓ iuſticiā qͣꝫ habebat faciebat p̄dicabat ⁊ ſitiebat. niſi ille qͥ eſt a iudeiscrucifixus? Uere hic eſt vere beatꝰ. cui ma-ledixer̄t hoīes aduerſus eū mētiētes. Heeſūt btītudines qͣs habere ipſe xp̄s docuit⁊ in ſeipſo qͣliter ſint adimplēde ſuo exēplomōſtrauit. ¶ Qd̓ ī cruce apparēt duodecīfructus ſpūs quos enarrat apoſtolus ad ga¶ Capitulum. x.lathas.etiam crucis arborePHA ſunt illi ſuauiſſimifructꝰ qͦs enarrat apl̓us ad galathas