ſūt de tribꝰ ꝑſonis due. In hͦ dico apparetīeffabil̓ mirat īeſtimabilis dulcedo cordi cō-tēplātis. qꝛ deo ad iuſticiā fameſcēte ī ſeipſopoter nimiā benignitatē ſua iudiciū flexit.Alioquin deuoraſſet nos iuſticie fames. qꝛnō erat qͥ ſatiſfacere poſſet illi appetui. niſiiſte vitulus tenerrimꝰ. Deꝰ gͦ pr̄ tradidit fi-liū ſuū oī afflictiōi ⁊ deriſui ad ſatiſfaciendūſibi et filio. et ſpūi ſctō pro īiuria eis illata anob̓. Quid eſt hͦᵍ Nunꝗd qꝛ offēdimꝰ eū: de-buit ſeipſū iudicare. Nōne alit̓ potuit vindicare ſe niſi adiret penā offenſe. Ipſe xp̄serat offēſus a nob̓. et iteꝝ iudicatꝰ fuit a nob̓et ī nob̓ et ꝓ nob̓. ⁊ hͦ ſcd̓m diuerſas naturastn̄ eadē ꝑſona fuit offēſa ⁊ iudicata. Comedegͦ ⁊ tu frater dulciſſime de vitulo abrahe: ſivis mirabilē refectionē habere. Attēde etiāqͥcqͥd in figura ſequit̉. Filiꝰ abrahe ꝓmittit̉de ſarra poſt vituli comeſtionē. cū tn̄ eſſēt āboſenes ꝓuecteqꝫ etatꝭ. Quid hͦ eſt? Nūquidpoſt mortē xp̄i naſcit̉ denuo xp̄s qͥ ꝑyſaac in-ielligit̉. Sic certe in cordibꝰ nr̄is. Nā iſteabraā ſenex eſt deꝰ pr̄ qͥātiquꝰ dieꝝ ī danie levocat̉ ꝓpt̓ prīcipalitate auctoritatꝭ q̄ reſidereꝯſueuit apud ſenes. Nō enī in eo eſt dura-tiōis ſucceſſio. Nā ⁊ ſi ꝓpt̓ īmēſitatē ſit eiꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten