īnocētiſſīꝰ: fit illa benignitate deuotiſſiꝰ Fithō īterior illa amaritudīe abſtractiſſīꝰ ⁊ fitilla clemēcie īmētſiate diuīſſīꝰ Quid dicasExtaticꝰ fit aſpectꝰ īterior ⁊ ab illa īeffabl̓iclemētia abſorbet̉. ⁊ tūc reqͥeſcit ſpōſa cū ſpōſo. ⁊ mira ſuauitate ſopit̉. ¶ Scd̓s gͣdꝰ perdonū intellectus. ¶ Eſtētiā aſcēſus in p-amabili paſſiōe ꝑ donū ītellectꝰ hͦ medo. Coenī ꝙ hō cogitat ꝙ filiꝰ dei voluit ꝓ ipſo re-dimēdo talia ſuſtinere. recognoſcit qͣꝫte no-bilitatꝭ ſit aīa ſua. ꝓ qͦ redimēda voluit filiꝰdei mori. ⁊ hͦ ipſo ad nobiliora aīat̉. Et quiaillū p̄cioſiſſimū ſāguinē ꝓ aīa ſua dealbādaeffaſ eſſe agnoſcit dedignat̉ ſe vilitatibusvitioꝝ inqͥnari. Qꝛ cogͦſcit etiā ꝑ illā btīſſi-ma paſſionē ruinā āgl̓oꝝ de hoībꝰ reꝑari. ideoreuocat̉ ad āgl̓ice viuēdū ⁊ ī celeſtibꝰ ꝯu̓ſariEt qꝛ videt xp̄m in cruce totū ꝓ nob̓ expoſitūtribulatiōi. iā ſibi oīa leuia vident̉ dū tamēpoſſit illi ſoli viuere et placere. Recogitatqͦmodo ab ipſo xp̄o dilectꝰ eſt quē ꝓ ſe ſic videt ignomīoſe ⁊ acerbe tractatu. ⁊ amor̄ ip̄iꝰaccēſus illud latꝰ btīſſimū ꝓ ſuo modulo nitit̉ ītroire qd̓ ꝑͦ ſe ac ſibi dignoſcit eē aꝑtū.Ardeſcit qͣſi ignis animꝰ eiꝰ. et cū xp̄o totocorde deſiderat crucifigi. Suſpirat: ahelat ⁊