Cur hoc tuū cor ſaltē dn̄a nō habeo. vt quo-cūqꝫ pergā: ſēꝑ tuo filio videā te cōfixa. Cdn̄a ſi nō vis michi dare tuū filiū crucifixūnec cor tuū vulneratū. ſaltē q̄ſomichi tribuefilij tui vulnera ꝯtumeliaſqꝫ et illuſiōes acopprobria. ⁊ illa q̄ ī te ſētis. Que enī materē. q̄ ſi poſſꝫ ⁊ a ſe ⁊ aſuo filio n̄ aufferret paſſiones. et ī ſuo poneret ẜuo. Aut ſi ſic īebrietas es iſtis ꝙ nec ea vis a tuo corde nec a tuofilio ſeparare. ſaltē dn̄a illis ignominijs etvulneribꝰ īdigniſſimū me ꝯiūge. vt tibi ⁊ filio tuo ſolatiū ſit habere ſociū penaꝝ. Oqͣꝫbeatꝰ eſſē ſi poſſē vobis ſaltē invulneribꝰ ſo-ciari. Nā qͥd eſt maius hodie dn̄a. qͣꝫ haberecor iunctū cordi tuo et filij tui corpori ꝑfo-ratoᵍ Nōne cor tuū plenū eſt gratie illiꝰ. Etſi apertu eſt gratia illa nō decurrit ī cor ſibiiūctū. Et filiꝰ tuus gloria btōꝝ quomodofi ꝑforatū eſt corpꝰ eius nō emanat illiꝰ dul-cedo glorie in cor ſibi iunctū? Nō enī ītelligo aliter poſſe eſſe ſed timeo ne ſimus aliqn̄lōge: et credamꝰ eſſe ꝓpc. O dn̄a qͣre michiqd̓ peto nō tribuis:Si te offendi pro iuſti-cia cor meū vulnera. Si tibi ſeruim: nūc ꝓmercede peto vulnera. Et vbi eſt dn̄a. vbi ēpietas tua. vbi eft īmēſa clemētia tua? Quar