anguſtia foramina ītrare cōtēderis. nō ſolūanima ſꝫ etiā quietē ac dulcediēꝫ mirabileꝫī veni et corpꝰ tuū: ⁊ quod carnale ē ⁊ ad ca-nalia tēdit. ex illo vulnerū ītroitu fiet adesſpūale vt ceteras p̄ter eas qͣs ibi ſētit deli-ctas reputꝫ eſſe nihil. īmo fortaſſe aliqn̄ aīaꝓpter aliqͣꝫ obdiētiā vl̓ vtilitatē dictabit eērecedēdū ⁊ caro alecta illa dulcedīe dicꝫ ibieē īmorādū. Et ſi ita accidit de corꝑe. qͣꝫtacredis aiāꝫ frui dulcedīe q̄ ꝑilla foramīa cōiūgit̉ cordi xp̄i? Certe expͥmere tibi neq̄o ſꝫexꝑire ⁊ ſcito Ecce aꝑta eſt apoteca oībꝰ aromatibꝰ plēa ⁊ medicialibꝰ opulēta. ꝑ vulneꝝergo feneſtras ītra ⁊ accipe mediciaꝫ ſanatiua. reſtauratiāꝫ. pẜuatiāꝫ. ⁊ ꝯſꝫuatiāꝫ Ibi qͣſcūqꝫ voluerꝭ ſpeties acciꝑe. Ibi q̄cūqꝫ deli-cata appetierꝭ electuaria ſume. ¶ Si etiāfuauitatis vnguentis volueris deliniri. Perilla intrare vulnera nō poſt ponas. Ecce aꝑta eſt ianua paradiſi ⁊ ꝑ lanceāmilitꝭ gla-dius verſatilis eſt āmotus. Ecce lignū vitetam in ramis quā inſtipite perforatum. in-qͥbꝰ foramībus niſi pedes id eſt affectꝰ po-ſuerꝭ. nō poteris carpere fructꝰ eius. Ecceaꝑtꝰ ē theſaurꝰ diuīe ſapiētie ⁊ caritatꝭ et er-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten