¶ Proſa ſexta

Itaqꝫ ſi digna rebus noīa velimus imponē Platone ſequentes: deum quidem eternum: munduꝫ verodicamus eſſe

Quid igit̉ poſtulas vt neceſſaria fiant que diuino lumine luſtrent̉. cū ne hoīes qͥdē neceſſaria faciant eſſeque videāt? Num enī ea que pn̄tia cernis aliquā eisneceſſitatē tuus addit intuitꝰ? B. Minime. P. Atoſi eſt diuini hūaniqꝫ pn̄tis digna collatio. vti vos veſtro hoc temporario preſenti quedam videtis: ita illeomnia ſuo cernit eterno.