¶ Proſa quarta et Metrū quartū

graue qͥd acerbūqꝫ ꝑpeſſi ſunt: miſerationē iudicū excitare conant̉. cū magis admittētibus iuſtior miſeratio debeat̉. Quos non ab iratis ſꝫ a ꝓpicijs potius:miſerantibusqꝫ accuſatoribꝰ ad iudiciū veluti egrosad medicū duci oportebat vt culpe morbos: ſupplicioreſecarent. Quo pacto defenſoꝝ opera vel tota frigeret: vel ſi ꝓdeſſe hoībus mallet: in accuſationis habitū verteret̉. Ipſi quoqꝫ improbi ſi eis aliqua rimulaꝟtutē relictā fas eſſet aſpice̓: vicioꝝqꝫ ſordes: penaꝝcruciatibus ſe depoſituros viderēt: ꝯpenſatione adipiſcende probitatis nec hos cruciatus eſſe ducerentdefenſorū qꝫ operam repudiarent. ac ſe totos accuſatoribus iudicibusqꝫ permitterent

Quo fit vt apud ſapiētes nullꝰ prorſus odio locusrelinquat̉ Nā bonos quis niſi ſtultiſſimus oderit;malos ꝟo odiſſe rōne caret Nā ſi vti corpoꝝ lāguorita vicioſitas qͥdam eſt qͣſi morbus animoꝝ. cū egroscorꝑe mīme dignos odio: ſꝫ potius miſeratione iudizemus: multo magis nō inſequendi ſꝫ miſerādi ſunt.quoꝝ mētes: oī languore atrocior/ vrger improbitas.

Metrū fallenciū et elegiacūUid tantos iuuat excitare motusEt propria fatum ſolicitare manu6Si mortem petitis propinquat ipſa