Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Proſa ſecunda

bonū: mali eſſe non poſſent. B. Ita eſt. P. Cum igit̉vtriqꝫ bonū petant. ſꝫ hi quideꝫ adipiſcant̉ illi ꝟo minime. Num dubiū eſt bonos qͥdem potētes eſſe. quiꝟo mali ſint imbecilles? B. Quiſquis inquā dubitat.

P. Rurſus inquit. Si duo ſint qͥbus idem ẜm naturā ꝓpoſitū ſit. eorūqꝫ vnꝰ naturali officio id ip̄m agatatqꝫ ꝑficiat. alt̓ ꝟo naturale illd̓ officiū mīme adminiſtrare qu eat. alio vero modo qͣꝫ natuē ꝯuenit/ nō qͥdēimpleat ꝓpoſitū ſuū ſꝫ imitet̉ implētem. Quēnā horūvalētiorē eē decernis? B. Etſi cōiecto inquā qͥd vel̓.planius tn̄ audire deſidero. P. Ambulandi inqͥt motū ẜᵐ naturā eſſe hoībus num negabis? B. Minimeinquā. P. Eiusqꝫ rei pedū officiū eſſe naturale numdubitas? B. Ne hͦ quidem inquā. P. Siqͥs igit̉ pedibus incedē valens ambulet. aliꝰqꝫ cui hͦ naturale pedū deſit officiū: manibꝰ nitens ambulare conet̉. qͥs horū iure valentior exiſtimari p̄t? B. Contexe inquā cetera. nā qͥ naturalis officij potens/ eo qͥ idem nequeatvalentior ſit nullus ambigit. P. Sed ſūmū bonū qd̓eque malis bonisqꝫ ꝓpoſitū. boni qͥdem naturali offieio ꝟtutū petūt. mali ꝟo variā ꝑ cupiditatē qd̓ adipiſcendi boni naturale officiū non eſt: idem ip̄m conaniadipiſci. An tu alit̓ exiſtimas? B. Mīme inquā. nā etam qd̓ eſt ꝯſequēs patꝫ. Ex his enī que ꝯceſſerim bonos qͥdem potētes: malos ꝟo eſſe neceſſe eſt imbecilles. P. Recte inqͥt p̄curris. idqꝫ (vti medici ſperare

i A