Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Proſa ſexta

Que ſi etiā meritis ꝯq̄ſite ſint: qͥd tn̄ ſapiētis adiecerint ꝯſciētie: qͥ bonū ſuū nō populari rumore. ſꝫ ꝯſciētie ꝟitate metit̉? Ꝙ ſi hͦ ip̄m ꝓpagaſſe nomē pulcꝝ videt̉ ꝯſequēs ē vt fedū n̄ extēdiſſe iudicet̉. Sꝫ cū (vtipaulo an̄ diſſerui) pl̓es eē gētes nc̄e ſit ad qͣs vniꝰ fama hoīs neq̄at ꝑuēire: ſit vt quē tu eſtimas eē gl̓oſū:proxima ꝑte t̓raꝝ videat̉ inglorius Int̓ hec ꝟo: popularē gratiā nec ꝯmemoratiōe qͥdē dignā puto. q̄ necio ꝓuenit: nvnqͣꝫ firma ꝑdurat.

Iā ꝟo qͣꝫ ſit inane. qͣꝫfutile nobilitatis nomē qͥs nō videat? q̄ ſi ad claritudinē refert̉ aliēa ē Uidet̉ nāqꝫ eēnobilitas q̄dā de meritis veniēs laus parētū Ꝙ ſi claritudinē p̄dicatio facit: illi ſint clari nc̄e ē qͥ p̄dicāturQuaē̓ ſplēdidū te. ſi tuā n̄ hēs. aliēa claritudo n̄ effic̄

Ꝙ ſi qͥd ē ī nobilitate bonū. id arbitror eē ſolū vt impoſita nobilibꝰ neceſſitudo videat̉. ne a maioꝝ virtute degenerēt

g ij