Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Proſa quarta.

nō poteſt. Nūc vult oſtēdere qd̓ dignitas pro magno nō eſt habēda que malūmagis ocioſum qua ciarum efficit.Ed dignitates honorabilem reuerendum qꝫ cuiprouenerint reddunt;

Nū vis ea ē magiſtratibus vt vtentiū mētibus virtutes inſerant. vitia depellant? Atqui nō fugare: ſedilluſtrae̓ potiꝰ nequitiā ſolēt. Quo fit vt indignemureas ſepe nequiſſimis hoībus cōtigiſſe. Un̄ Catulluslicet in curuli Noniū ſedentē: ſtrumā tamē appellat.Uides ne qͣntū malis dedecus adijciant dignitatesᶻAtqui minus eorū patebit indignitas ſi nullis honoribus inclareſcāt. Tu quoqꝫ nū tandē tot periculisadduci potuiſti vt cū Decorato gerere magiſtratumputares. cū in eo mētē nequiſſimi ſcurre delatoris ꝙreſpiceres. Nō enī poſſumus ob honores reuerētiadignos iudicare. quos ipſis honoribus iudicamus indignos At ſi quē ſapientia preditū videres. nū poſſes eū vel reuerentia. vel ea qua eſt preditus ſapiētinō dignū putac̉? B. Minime. P. Ineſt enī dignitasꝓpria virtuti. quā protinus in eos quibus fuerit adiuncta tranſfundit. Quod quia populares facere nequeunt honores. liquet eos ꝓpriam dignitatis pulcritudinem non habere.