Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Libri ſcd̓i de ꝯſolatione philoſophie

Uos ꝟo immortalitatē vob̓ ꝓpagare videmī: cū futuri famā tꝑis cogitatis. Qd̓ ſi ad eternitatis infinitaſpacia ꝑtractes/ qͥd habes ꝙ de noīs tui diuturnitateleteris; Unius etenī mora momēti ſi decē milibꝰ ꝯferat̉ annis: qm̄ vtrūqꝫ ſpaciū definitū eſt: minimā licꝫ:hꝫ tn̄ aliquā portionē. At hic ipſe nūerus annoꝝ/ eiꝰqꝫ qͣntūlibet multiplex ad int̓minabilē diuturnitateꝫne ꝯꝑari quidē p̄t. Etenī finitis ad ſe inuicē fuerit q̄dam. infiniti ꝟo atqꝫ finiti nulla vnqͣꝫ poterit eē collatio. Ita fit vt qͣnticūqꝫ ꝓlixi tꝑis fama ſi cū inex hauſta et̓nitate cogitet̉: nō parua ſꝫ plane nll̓a eē videat̉.

Uos aūt niſi ad populares auras inanesqꝫ rumoresrecte face̓ neſcitis. et relicta ꝯſcientie ꝟtutisqꝫ preſtātia de alienis premia ſermūculis poſtulatis. Accipe īhuiuſmodi arrogātie leuitate qͣꝫfeſtiue aliqͥs illuſerit.Nā cū quidā adorſus eſſet hoīem ꝯtumelijs qͥ nō advere ꝟtutis vſum ſꝫ ad ſuꝑbā gloriā/ falſuꝫ ſibi philoſophi nomē induerat. adieciſſetqꝫ iaꝫ ſe ſciturū an illeph̓us eſſet: ſi quidē illatas iniurias leuit patient̓qꝫ toleraſſet. Ille patientiā pauliſper aſſumpſit. accepta qꝯͣtumelia velut inſultans. iam tandē inquit intelligisme eſſe philoſophū; Tum ille nimiū mordaciter Intellexeram inquit ſi tac8.