Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Libri primi

Qua in re nō ita ſenſus noſtros meror hebetauit: vtimpios ſcelerata ꝯtra virtuteꝫ querar molitos. ſꝫ queſperauerint effeciſſe: vehemēter admiror. Nā deteriora velle: noſtri fuit fortaſſe defectus. poſſe aūt cōtraīnocentiā que ſceleratus quiſqꝫ ꝯceperit/ inſpectātedeo: monſtro ſil̓e eſt. Un̄ haud iniuria tuoꝝ quidamfamiliariū queſiuit. Si quidem deus inquit eſt: vndemala? Bona ꝟo vnde: ſi non eſt?

Sed ſi fas fuerit nefarios hoīes qͥ bonorū oīm totiqꝫ ſenatus ſanguinē petunt. nos etiā quos ꝓpugnarebonis ſenatuiqꝫ viderant/ perditū ire voluiſſe. Sednum idem de patribꝰ qͦqꝫ merebamur; Meminiſti vtopinor qm̄ me dictuꝝ quid facturū ve: preſens ſꝑ ip̄adirigebas. Heminiſti inquā Uerone cuꝫ rex auidusexitij ꝯmunis maieſtatis crimen ī Albinū delatuꝫ: adcunctū ſenatus ordineꝫ tranſferre moliret̉ / vniuerſiīnocentiā ſenatus/ qͣnta mei periculi ſecuritate defenderim. Scis me hec ⁊ vera ꝓferre/ et in nulla vnquāmei laude iactaſſe. Minuit enī quodāmō ſeſe ꝓbātisꝯſcientie ſecretū: quotiēs oſtentando quis factū recipit fame preciū. Sed innocentiā noſtraꝫ qͥs exceperiteuētus: vides. Pro vere virtutis premijs/ falſi ſceleCris penas ſubimus