De reformationenō venit ſubito: ſed ꝑmanet apud eos: ⁊ fitvel rancor vel īuidia vel aliqͥd huiuſmodi.Aliqn̄ aūt vtroqꝫ modo. Cum aūt ira vimiraſcibilē obtinuerit: ſtatī ītroducit ibi fa-miliā ſua: q̄ ſūt. rixa. tumor mētis. ꝯtumeliaclamor. īdignatio ⁊ blaſphemia. Re mediacōtra irā ſunt iſta. Primo os tacēdo cōpri-mere. ⁊ accenſāflāma in corde ſuffocare. Nota aūt ꝙ ẜm Ambroſiū in libro de officijs:verus p̄liator eouſqꝫ per timorē meditati-onēqꝫ mortis ⁊ ꝯſimiliū: et maxime deuotaꝯpunctionē: qua ẜm cliniacū ita extinguit̉ira et indignatio ſicut ignis aqua: deberetmentē repͥmere ⁊ manſuefacere: vt morumtranqͥllitas vſu quodā et affectiōe ⁊ ꝓpoſitoin natura verteret̉. Sed qͣꝫdiu nō pōteſt: ſꝫpaſſio mouet. repͥmat eā ſub freno rationis:⁊ hoc fit: vt pͥmo dictū ē. linguā et alia mē-bra refrenādo ne excedāt. Itē ꝙ hō qn̄ ſen-ſerit ꝯmotionē: ſtatī admittat rationē: ⁊ attedat qͣꝫ nociua ſit ira: qͣꝫta veniāt inde dānaqꝛ qͣſi ſemꝑ comitat̉ triſtitia ⁊ leſa ꝯſciētia:ſcandalū ꝓximoꝝ. offenſio dei et ꝯſimilia.Si ꝟo vt dic̄ Ambroſiꝰ. paſſio adeo ſit va-lida vt nequeas ea rep̄mere: tūc fugias vellocalit̓ vel alijs te occupādo. Multū iuuatꝯtratra: ſi quot iens qͥs ura exceſſerit: iā ſo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten