Druckschrift 
De reformatione virium animae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

10

De reformationeMartha ſemꝑ īſufficiēs ſibi minꝰ idoneavideat̉. a lijqꝫ magis id oꝑis qd̓ adminiſtratoꝑtet īponi. Ite de his duobus loquiturAuguſtinꝰ xix de ciuitate dei. Itaqꝫ ait a ſtudio cognoſcēde verītatis nemo ꝓhibet̉: qd̓ad laudabile ꝑtinet ociū. Locꝰ ꝟo ſuperiorſine quo regi populꝰ poteſt: ſi teneaturatqꝫ ad miniſtret̉ vt deceat: indecent̉ tamēappetit̉. Quāobrē: ociū ſanctū q̄rit caritasꝟitatꝭ. negociū iuſtū ſuſcipit neceſſitas ca-ritatꝭ. qua ſarcinā ſi nullꝰ īponit: ꝑcipiēdeatqꝫ ītuede. vacādū eſt ꝟitati. Si aūt īponit̉ſuſcipiēda eſt ꝓpt̓ caritatꝭ neceſſitate. Hecauguſtinꝰ. Ide aſſerit Gregoriꝰ ſepiſſime inlibris moraliū. Idē dicit Thomas de aqͥnoin. ij. ij. clxxxv. Nemo ergo ſua voluntareſibi debet aſſumere honorē: niſi qui vocatura deo vt aaron: nemo ad exteriores tumultꝰniſi coactus aſpirare. Sed ſunt nōnulliin ſpūalibꝰ tedio victi: exteriora miniſtraretota volūtate cupiunt. a ſuperioribꝰ ſuisīportunitatibꝰ licentiā acqͥrunt. Alij veroſuꝑbia ſuꝑati: nec ꝯtēti ī humili ſtatū: ſimi-lit̓ cogūt ſuꝑiores ſuos moleſtijs: vt ꝯſen-tiāt ad altiora ꝯſcēdāt grauiꝰ inde ruātqui tamē in eo ſe credūt īmunes a peccatoeo habeat licentiā ſuperioris: ſꝫ decipiūt