Virium animetatis ⁊ īclinatio appetituū refrenet̉. Prīareformatio: de qua nō niſi modicū dicemꝰqꝛ nō eſt tm̄ ad ꝓpoſitū ſic̄ ſcd̓a. Scd̓a fitper penitētiā: q̄ tribꝰ partibꝰ conſtat: ꝯtri-tione. cōfeſſione. ſatiſfactione integratur.In naturalibꝰ dicit̉ res cōteri: qn̄ res du-ra frangit̉ vel īminuit̉ in partes minutas.Ita ſimilitudinarie cor hoīs durū dicitur.qͣꝫdiu auerſū a deomorat̉ in peccatis: noncedens diuine motioni trahēti volūt atē apctīs. Tūc conteri dicitur: qꝛ ab illa obſtinatia et duricia mollit̉ et frāgit̉. Sine haccōtritione: gratia que per peccatū mortaleamittit̉ nūqͣꝫ recuꝑat̉. Caue gͦ hō cor durū⁊ īſenſibile: aquo gratia diuina reſilit. Eſtautē cor duꝝ ſcd̓m Bernardū de ꝯſidera-tione: qd̓ nec ꝯpunctiōe ſcindit̉: nec pieta-te mollit̉: nec mouet̉ precibꝰ. minis nō ce-dit: flagellis durat̉. Nichil autē tātū valetꝯtra cordis duritiā: qͣꝫtū ꝯpunctio. de quaſuperiꝰ ſatis dictū eſt. Poſt ꝯtritionē ſe-quat̉ ꝯfeſſio ſimplex: humilis ⁊ fidelis. Humilis: vt cū vera cōpunctione peccata no-ſtra cōfiteamur: nō recitando ſicut fabulā:Sicut quidā faciūt. qui ſpiritū cōpunctionis nō habēt. Nā qui ſpiritū ꝯpūctionis ꝑſui diſcuſſionē eo modo quo ſupra dictū eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten