Druckschrift 
De laudibus Mariae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Uirtutes mariecrebra factorū dn̄i et dictorū meditatōe importunos cogitatꝰ repellamꝰ. et aliosinſtruere laboremꝰ. Itē Mater eiꝰ ꝯẜuabat oīa v̓ba hec ī corde ſuoꝭ i. in archamēorie reponebat. Quia ſic̄ d̓r ꝓuer. xxv. Gl̓ia dn̄i ē celare v̓bū. Et thob̓. xij. Sacramētū regꝭ abſcōdere bonū ē Oīa nō ſolū v̓ba ſed etiā facta. Uerbū enī interdū ponit̉ ꝓ re. Uide gͦ ne reſtrīgas demōſtratōeꝫ tantū ad v̓ba q̄ hic dic̄. ſꝫ ad oīafacta et dicta q̄cūqꝫ in euāgelica hiſtoria ꝯtinent̉. ſciēs ꝙ aliqn̄ ſcriberēt̉. ⁊ ſcpͥto-res ad eā recurrerēt. Id̓o dicit ip̄a Can̄. v. Tulerūt mihi palliū meū. i. a me rapuerūt reſeratōeꝫ ſecretoꝝ filij mei. q̄ pͥus tegebā qͣſi ſub nubilo et velamīe ſilētij.⁊ erāt occultata apd̓ me. lcuſtodes muroꝝ l.i. apl̓i. Muri muniētes hierl̓m .i. ec-cleſiā ſunt p̄lati. cuſtodes hoꝝ muroꝝ maiores p̄lati qͥ minores cuſtodiūt. qualesfuerunt apoſtoli.Itē Ratōe ſapīe ꝯꝑat̉ maria auro. Li. x. ti. ij. de throno. Nō enī decebat vt vas cele Eſtis ſapiētie expers eſſet a ſapīa. Un̄ et ip̄a oſtēdit ſcripturaꝝ noticiā et eoꝝ q̄ adſctōs patres dixerat dn̄s ſe habere. in cātico ſuo dicēs. Sicut locutꝰ eſt ad pr̄esnr̄os abrahā et ſemini eiꝰ ⁊c̄. Sapiētiā enī oīm antiqͦꝝ exqͥſiuit. l.i. ex corde q̄ſi-uit. let in ꝓphetis vacauit. Narratōeꝫ viroꝝ noīatoꝝ ꝯẜuauit. ⁊ in v̓ſutias ꝑabolaꝝ ſil̓ introiuit. Occl̓ta ꝓuerbioꝝ exqͥſiuit. et in abſcōditꝭ ꝑabolaꝝ ꝯuerſata eſt.Ecc̄i. xxxix. Sic expone. Dicit gͦ Sapientiā antiqͦꝝ oīm l. i. doctrinā pr̄iarcha-rū ⁊ ꝓphetaꝝ. Uel Sapīam oīm an. l. i. ſaporē et cognitōeꝫ celeſtiū quā antiquihabuerūt Lexqͥſiuit .i. extra alia q̄ſiuitl ⁊ in ꝓphetis .i. ī ꝓpheticꝭ intelligētijs va-cauit alijs curis ꝯtēptis l Narratōem. l. i. doctrināl viroꝝ noīatoꝝ l .i. apl̓orū ⁊ e-uāgeliſtarū. qͦꝝ nomīa ſūt ī libro vite Luc̄. x. lꝯẜuauit. Un̄ luc̄. ij. Maria ꝯẜua-bat ⁊c̄. vt ſupͣ. Narratōeꝫ ſcꝫ quā narraturi erāt apl̓i. Uel viri noīati pr̄iarche etꝓphete. Uel illi btī paſtores qͥbꝰ ab angel̓ nūciatꝰ ē partꝰ eiꝰ. Et ille felix ſymeōqͥ ſuſcipiēs filiū eiꝰ oblatū ī tēplo narrauit ei ꝓphetica certitudīe pl̓ima de futurꝭ.Lu. ij. Et ī ꝟ̓ſutias ꝑabolaꝝ l. i. ī obſcuras et occl̓tas ſubtilitates (ſimul intro-iuit diligēter ꝑſcrutādo ꝑforata ſuꝑficie lr̄ali vl̓ figurali Occulta ꝓuerbiorū l. i.ſenſum myſticū ⁊ moralēlexqͥſiuit l .i. ex toto corde q̄ſiuit Et in abſcōditꝭ l.i. ī occultis allegorijs figuratiuaꝝ locutōnū intelligendisˡ cōuerſata ē ſtudēdo ⁊ meditādo. Si enī hec oīa v̓e dicunt̉ de qͦlibet vero ſapiēte. ml̓to veriꝰ dici poſſunt etdebēt de mr̄e ſapiētie īcarnate. Propter hͦ igit̉ de noticia ſcripturaꝝ ꝯmēdat ma-trē filiꝰ. Can̄. iiij. dicēs. Dētes tui ſic̄ greges tōſaꝝ. q̄ aſcēderūt d̓ lauacro. Gre-ges tonſaꝝ ſūt illi qͥ poſſeſſionū onera tanqͣꝫ vellera deponentes oīa reliq̄runt ꝓchriſto. Qui qͣnto plꝰ ſe abſtraxerūt de mūdo. tāto liberiori aīo ſacras ſcripturasintelligere potuerūt. Quibꝰ qͦqꝫ nō fecerūt obicē pctōrū tenebre. Nā lacrimiſ penitētie ⁊ deuotōis freq̄nter abluti aſcēderūt de virtute in v̓tutē. vt viderēt deū deoꝝin ſyon. qd̓ interp̄tat̉ ſpeculū .ſ. vt mūdi cordis ocl̓o deū ꝯſpicerēt ī ſpccl̓o ſcpͥtu-rarū. His igit̉ oībꝰ qͥ qͣſi grex dn̄i in paſcuis ſacre ſcripture rumīarūt aſſimilant̉dentes v̓ginis .i. ſenſus et ſtudioſitas. qͥbus ip̄a decerpſit attriuit maſticauit ru-minauit ⁊ incorꝑauit aīe ſue velut herbas virētes ſacre ſcripture ſentētias.Itē Ip̄a fuit et eſt ml̓ier ſenſata et tacita. Ecc̄i. xxvi. Sēſata enī fuit q̄rēdo quō fie/ Fret qd̓ ei ꝓmittebat̉. vbi dixit. Quō fiet illd̓ ⁊c̄. Senſatior; ꝯſentiēdo vt fieret. qn̄dixit. Ecce ancilla dn̄i fiat mihi ẜm verbū tuū. Sēſatiſſima; deū laudādo ⁊ ma-gnificādo de ſuſcepto bn̄ficio dicēs. Magnificat ⁊c̄. Un̄ v̓e potuit dicere illd̓ ſalomōis Eccl̓es. i. Preceſſi ſapīa oēs qͥ fuer̄t an̄ me. ⁊ aīa mea ꝯtēplata ē ml̓ta ſapiēter QQd̓ fuit; qn̄ cogitabat qͣlis eſſꝫ angelica ſalutatio. ⁊ didici Qd̓ fuit; qn̄ꝯferebat oīa q̄ dicebant̉ ī corde ſuo. et hec eſt ꝯſuetudo ſapiētis.Itē Rōe ſapīe deſigͣta ē maria ꝑ illā ml̓ierē ſapiētē. q̄ ciuitatē abelā lib̓auit ſapīa ſua GDeſigͣt̉ etiā ꝑ abygail. i. Regū. xxv. q̄ erat ml̓ier prudētiſſima ⁊ ſpecioſa. cuiꝰ ſapientia et ſubtilitate ꝟ̓boꝝ; nabal ſtultꝰ ad tꝑus a morte lib̓atꝰ ē. Et marie ſapīa ⁊ſubtilitate orōnū mūdꝰ infatuatꝰ. Itē Ecc̄i. xxxix. Collaudabūt ml̓ti ſapīaꝫ eiꝰ.⁊ vſqꝫ in ſeculū nō delebit̉. Ibidē. Sapīam eiꝰ enarrabūt gētes. ⁊ laudē eiꝰ nūciabit eccl̓ia. Et notādū ꝙ nō ſolū ſapiēs ē. īmo etiā ſapīe dei magiſtra. quā docetFo. lxxxviij.