Ambro.
Liber .IIII. Ti. XXXI.pecora campilluxurioſos vagātes ꝑ cāpos licētie. vbi abel occidit̉. lvolucres ce-li ſuꝑbos (piſces maris. ſcupidos l qͥ ꝑambulāt ſemitas maris. n his tribꝰ elemētis habitāt demones. ſed nō in igne elemento. qꝛ nō in lucido.Ite Ratōe potētie dicit̉ ꝙ luna l.i. antonomaſicus ille ſtultus diabolꝰ ſcꝫ. qͥ vt luna Emutatus ē. Ecc̄i.xxvij. a claritate in obſcuritatēl ſub pedibꝰ eiꝰ I. i. ei plenarie ſub-iectus. Apoc̄. xij. et hoc ꝑ virtutē hūilitatis. Un̄ in pͣs Deſcēdit i. ineffabiliter ſehūiliauitl et caligo. l. i. diabolꝰ qͥ dicit̉ caligo formaliter. qꝛ caret luce. ⁊ effectiue. qꝛefficit caliginē peccatil ſub pedibꝰ eius) qͥ ſunt hūilitas et virginitas. qͥbꝰ ꝯtriuitcaput ſerpentꝭ antiqͥ .ſ. ſuꝑbiam cōcupiſcentiā.¶ De ſapientia marie ¶ Titulus xxxiE ſapiētia marie facillime veritas cōprobatur. ſi quomodo locuta ē cū ange Alo attendat̉. Quis enī in iuuene puellula nō miret̉ tantā ẜmōis ꝯſtantiā. interrogatōis prudentiā. fidei facilitatē. Nimirū qꝛ datū eſt cordi eiꝰ lumē intelligētie. Dedit enī ei qͥ ſe vniuit ei. et ſentire fideliter. et ꝓferre vtiliter. ⁊ efficacit̓adimplere. Et hic eſt funiculꝰ triplex qui difficile rumpit̉. qͥ videlicꝫ aīas nr̄as adexemplū marie de lacu fecis et miſerie extrahat. et poſt eā ad regna celeſtia trahat .i.ſi recte ſentiamꝰ. ſi digne ꝓloqͣmur. ſi viuēdo ꝯfirmemus.Ad ſapiētiā aūt illiꝰ ꝑtinet qd̓ de ea dicit̉ Luce. ij. Maria aūt ꝯẜuabat oīa verba hec Bꝯferēs in corde ſuo. In hac aūt autoritate ꝯmendat̉ maria a tribꝰ: Aꝑfecta mēo-ria ꝯtra obliuionē. Un̄ dicit̉. Cōſeruabat oīa verba hec Et ꝓpter hāc ꝯſeruatōnē cōparat̉ lventer eiꝰ l .i. memorial aceruo tritici. Canti. vij. Triticū qͦ paſcunturaues et hoīes; verbū dei eſt. Aceruꝰ tritici; magna ꝯgeries v̓borū dei. Ideo dicit̉.¶ Cōſeruabat oīa verba hec ⁊c̄. Idcirco ſepe rogāda eſt a nobis; vt nob̓ miẜicor-diter ſcripturaꝝ myſteria reuelare dignet̉. Et nota ꝙ dicitl verba hec l. i. v̓ba euangelica; nō mūdana. Itē Per hͦ ꝙ apponit ꝓnomē demōſtratiuū dicenslv̓ba hec)oſtendit ꝙ v̓ba dei debemꝰ ſollicite ꝯſeruare ī ſecreto cordis noſtri. iuxta illd̓. Incorde meo abſcōdi eloqͥa tua vt nō peccem tibi. Cōmēdat̉ etiā a collatōe ſollicitaꝯtra negligentiā. Un̄ dicit̉ l ꝯferēs. Cōmendat̉ ⁊ a ꝯſignatōe ꝯͣ iactantiā. Un̄ (incorde ſuo. Per hͦ etiā ꝙ dicitꝭ v̓ba intelligūt̉ etiā facta. ſicut d̓r Iſa. xxxix. ¶Nonfuit v̓bū l. i. res digna verbol qd̓ nō oſtēderet ezechias nūcijs regis babilōis. IInhoc etiā ꝙ dicit̉l ꝯſeruabat oīa verba hec loſtendit̉ ꝙ ip̄a erat liber generatōisⁱ ie-ſu chriſti. In hac etiā autoritate magna notat̉ marie diſcretio. Un̄ ibi dic̄ glo. ambroſij. Maria nō minꝰ ore qͣꝫ corꝑe pudica. ſecreta q̄ nouerat nulli diuulgat. ſꝫ ta-cito corde ſcrutās cōgruū tꝑus quo deꝰ hec velit diuulgari reuerēter expectat. iu-xta illud Eccl̓es. iij. Tꝑus tacēdi. et tꝑus loq̄ndi. Ecc̄i. xx. Hō ſapiens tacebit vſqꝫ ad tꝑus. laſciuus aūt et imprudēs nō ſeruabit tꝑus. Iacobi .i. Sit oīs hō ve-lox ad audiendū. tardus autē ad loquendū.¶ Conferēs in corde ſuo nō ſolū v̓ba. ſed et facta illa q̄ circa ſe viderat impleta/ cū his Eque in ꝓphetis legerat implēda. Dixerat enī ei angelꝰ. Ecce ꝯcipies ī vtero. Pre-dixerat Iſa. vij. Ecce ꝟ̓go ꝯcipiet. Nouerat ſe de ſtirpe dauid ortam. PredixeratIſa. xi. ¶ Egrediet̉ virga de radice ieſſe patris dauid. Et in pͣs. De fructu vētrꝭtui ponā ſuꝑ ſedē tuā. Nouerat ſe ꝯcepiſſe in nazareth de ſpūſctō. Legerat Iſa. xi.de filio incarnādo. ẜm aliā lr̄am. Nazareus vocabit̉. Nouerat ſe peꝑiſſe in bethleēLegerat Michee. v. Et tu bethleem ⁊c̄. ex te exiet dux. Comꝑat gͦ v̓ba ꝓphetarūfactis. et in oībꝰ habꝫ argumētū fidei. Si gͦ maria humiliter diſcit a paſtoribꝰ. de-bemꝰ et nos hūiliter diſcere a ſacerdotibꝰ Ecc̄i. vi. In ml̓titudīe p̄ſbyteroꝝ prudētiū ſta. et ſapientie eoꝝ ex corde ꝯiūgere; vt omnē narratōem dei poſſis audire. Etſi ip̄a tacet ante p̄ceptū apl̓i. debemꝰ nos poſt p̄ceptū eiꝰ malle doceri qͣꝫ docere.Itē Luc̄. ij. in fine iteꝝ dicit̉ Et mater eiꝰ l. i. chriſtil ꝯẜuabat qͣſi ſub ſignacl̓o. dicit Dglo. Oīa v̓ba hec ⁊c̄. Oīa q̄ de dn̄o vel a dn̄o dicta vel facta cognouit. ſiue q̄ in-tellexit. ſiue q̄ nōdū intelligere potuit. oīa memorie ꝯmēdauit. vt cū tēpꝰ p̄dicādevel ſcribēde incarnatōis eiꝰ adueniret. ſufficiēter oīa ꝓut eſſent geſta poſſet expli-care q̄rentibꝰ. et ita qͣttuor euāgeliſtꝭ ml̓ta dictaſſe credit̉ eoꝝ q̄ ſcribebāt. Sic nos