AnſelmꝰGrego.Hiero.MariaSilexit v-nigenitū

Uirtures marieꝓpria admīſtrauit ꝯceptū. ⁊ de lacte ꝓprio nutrimentū. Scd̓m naturā aſſūpte humanitatis; eſuriētē pauit. lacte v̓gineo ſitientē potauit. infirmū ꝑ infantiā ⁊ iacentēnō ſolū viſitauit. ſꝫ etiā balneādo. fouēdo. leniēdo. geſtādo. freq̄ntauit. ceteraqꝫ oīaei humanitatꝭ obſeqͥa exhibuit. Comp̄hēſo tandē et crucifixo qͣſiⁱ in carcere poſitoaffuit. et cetera hmōi. Un̄ ſub figura eiꝰ aūt in ꝑſona eiꝰ dictū ē Luc̄. x. Marthaautē ſatagebat circa freq̄ns miniſteriū. Lege omeliā beati anſelmi. Intrauit ieſusī qd̓dā caſtellū. Idcirco ꝯueniēter potuit ip̄i dicere Defecit caro mea ⁊ cor meū. Iet ideo tul deus cordis mei pars mea Ideinceps eris Lineternū. Et ideo inter ce-teras aues ꝯparari p̄t ſpecialiter philomene. q̄ dicit̉ a philos qd̓ eſt amor. ⁊ meneqd̓ eſt defectꝰ. qͣſi deficiēs p̄ amore. Un̄ maria potuit dicere patri. Defecit in ſalu-tare tuū anima mea ⁊c̄. Salutare patris ⁊ noſter ſalutaris; filiꝰ dei eſt. Itē Can.ij. Fulcite me floribꝰ. ſtipate me malis. qꝛ amore lāgueo. Bene aūt lāguere ſe dicit̉maria. vl̓ fidelis aīa. qꝛ qͣnto ſe ad amorē ſpōſi accēdit. tāto ab amore tꝑaliū lāgue-ſcit. ſicut ſolet mos eſſe lāguentiū. vt illa faſtidiāt quibꝰ agit̉ vita ꝯmūis. Nec īfir-mari ſed lāguere ſe dicit. vt notet̉ deſideriū ꝑſeuerās. quia lāgor dicit̉ qͣſi lōgus angor. Nec debet ſanari talis lāgor donec introducat̉ amica ī thalamū ſpōſi. qd̓ v̓eale ſana-ꝯſtat de virgine gl̓ioſa. Ideo ſuꝑ illud amore lāgueo. Hdicit gregoriꝰ. Lta eſt anima q̄ vulnere charitatis nō languet.Spiritualiter. qd̓ eſt ex tota aīa. Quia ſpūs eſt deꝰ. Ioh̓. iiij. Itē. i. ad Chorin. vi. LLQui adheret deo vnꝰ ſpūs eſt cum eo. vnitate .ſ. amoris et gratie. Un̄ Lu. ij. dixit ei ſymeon. Et tuā ip̄iꝰ aīam ꝑtrāſibit gladiꝰ. Dicens. Ituā ip̄iꝰ) vnā matris etfilij aīam inſinuauit. Hec enī vnio q̄ fit ꝑ amorē ſpūalis eſt. qꝛ amor ignis eſt quimateriā ſibi coherētē ignit. ⁊ in ſui naturā ꝯuertit. Et qꝛ maria intimiꝰ omni creatura deo ꝑ amorē adheſit dicēs illi. adheſit aīa mea poſt te. ideo ſpiritualior omnicreatura effecta ē. Unde et appellat̉ aīa ⁊ nō caro. Prouer. xxv. ¶ Aqͣ frigida aīe ſi-tiēti l .i. mariel nūciꝰ bonꝰ l. i. gabriel miſſus ad eā de terra lōginqua. l. i. de celo.Uiriliter. qd̓ eſt ex tota v̓tute. Unde ⁊ deſignata ē ꝑ euā q̄ appellata eſt virago. Geneſis. ij. qꝛ de viro ſuo ſumpta ē. Maria autē virago; qꝛ de ip̄a ſumptꝰ ē vir ſuus.qn̄ .ſ. ex magnitudīe fidei ꝯſentiēs vt de ſua ſubſtātia fieret chriſtꝰ hō; rn̄dit. Ecceancilla dn̄i fiat mihi ẜm v̓bū tuū. Uirago etiā .i. viriliter agēs; vouēdo pͥma v̓gi-nitatē; abſqꝫ omni p̄cepto ꝯſilio ⁊ exēplo. Unde in figura eiꝰ dictū eſt iudith. xv.Tu gl̓ia hieruſalē. tu leticia iſrael ⁊c̄. que feciſti viriliter. ⁊ ꝯfortatū eſt cor tuū eo ꝙcaſtitatē amaueris ⁊c̄. Quere libro .i. ca. vi. titulo. bn̄dicta tu in mulieribꝰ. poſt me-diū capituli. Multis etiā alijs modis egit viriliter. qd̓ longū eſſet enarrare. Sedmaxime viriliter egit ⁊ viriliter dilexit in filij paſſiōe. ita vt ad titulū laudis eiꝰ ē-gl̓ie ſufficiat ꝙ mentē eiꝰ tanta vis amoris accēderat; vt fugiētibꝰ diſcipul̓ oblitaſexus fragil̓; ip̄a cū lacrimis ⁊ aſtās cruci ⁊ ꝯdolēs moriēti; animā ſuā ꝓ filio ſuo⁊ ſi nō poſuit; expoſuit tamē. Quis enī ſani capitis dicat ip̄am talē matrē a tali filio tā dilectā. minꝰ dilexiſſe filiū ſuū vnigenitū ⁊ talē filiū; qͣꝫ dauid abſalō parri-cidā. qͥ dicebat. ij. Regū. xviij. Quis mihi det vt ꝓ te moriar fili mi abſalō? Hiero.Cuiꝰ acerbitate doloris afflicta. ⁊ pene crucis corde affixa; vtpote que plꝰ oībusdoluit quia plꝰ oībus dilexit; pͥma ad monumētū currere nō potuit. licꝫ poſtea vtvere credit̉ freq̄ns et qn̄ potuit nō defuit. Hec ſunt pōdera dilectōis marie; q̄ p̄pōderant omniū ſanctaꝝ aīaꝝ meritis ⁊ glorie.Cōmunicatiue ⁊ largiter. Charitas enī eiꝰ ad nos apparuit ī annūciatōe filij qn̄ re Mſpondit. Ecce ancilla dn̄i. cupiēs filiū ꝓcreare qͥ noſter ſeruus fieret. Et ideo ſe no Mmīauit ancillā. qꝛ partus ventrē ſequit̉. Quod etiā innuit filiꝰ dicēs patri. Seruꝰtuus ſum ego. ⁊ filiꝰ ancille tue. Seruiuit enī nobis filius virginis de bn̄placitomatris vſqꝫ ad ablutōem pedū. īmo vſqꝫ ad tolerantiā paſſiōis. qꝛ filiꝰ hoīs nonvenit mīſtrari ſed mīſtrare. et dare aīam ſuā redēptionē ꝓ multis. Mat. xx. Ideo⁊ nos matri ⁊ filio debemꝰ retributionē ſeruitij vt ad locū vnde exeūt flumīa re-uertant̉. Eccl̓es. i. Unde ⁊ ip̄e dicit nobis Zacha. xi. Si bonū eſt in ocul̓ veſtrisafferte mercedē meā ⁊c̄. Sic etiā ⁊ merito p̄t dicere ip̄a mater.Fo. lxxvij.m 3