Druckschrift 
De laudibus Mariae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Fraterwerricꝰ

Seruiēdū eſt marie de cordeſalubriter. qn̄ omniū medicinā v̓bo ꝯcepit mirabiliter. Aliter. A mari abūdat co Bgitatio eiꝰ l i. que eſt de ea vl̓ quā habemꝰ meritis eiꝰ labūdat) in nobis mare penitentie. et conſiliū eiꝰ ī abiſſo magna. l. i. ꝓfundū eſt. de ꝓfundo caritatꝭ ꝓueniens cōſiliū eius. Uell ꝯſiliū eiꝰ in abiſſo magna l. i. in magnitudīe et ml̓titudinepeccatorū reſtat niſi refugere ad ip̄am. Duplex aūt ꝯſiliū dat ip̄a peccatoribꝰ.Unū ecc̄i. xxiiij. Trāſite ad me oēs ⁊c̄. Aliud Ioh̓. ij. Oīa quecūqꝫ dixerit vobisfilius meus facite. Ideo dicit̉ pctōribꝰ Hiere. xxiij. In nouiſſimo intelligetꝭ cōſi-liū eiꝰ; quod deſpicitis. Parab̓. i. Deſperiſtis om̄e ꝯſiliū meū l i. ꝯſiliū meuꝫqd̓ eſt omne bonū .i. plenū omni bono. Dicit̉. A mari . i. plꝰ qͣꝫ marel abūdat co Cgitatio eius. Quia ſicut impoſſibile eſt hūano ſenſui cogitare vl̓ dinūerare gut-tas maris vl̓ bibere totū mare. ſic impoſſibile ē lōge amplius hūano caꝑe intel-lectu. caritatē. pietatē. hūilitatē. cetera ꝑtinent ad mariā. Uel. A mari abūdatcogitatio eiꝰ l. i. de eiꝰ bonitate .i. plꝰ qͣꝫ mare. Faciliꝰ enī poſſet mare exhauriri. qͣꝫmarie bonitas ꝑfecte cogitari. LLogitatio enī eiꝰ .i. que ē de ea. maior. melior. etexcelſior eſt om̄i cogitatōe. Quis enī ſufficiat cogitare ꝓfunditatē hūilitatis eius. dei mater annūciat̉ rn̄det. Ecce ancilla dn̄i. Quis ꝯp̄hēdere valeat excellen-tiā caritatis eiꝰ. a filio increpat̉ dicēte. Quid mihi tibi ē ml̓ier? Et tamē defectū vini miſerās verecūdie mīſtroꝝ ꝯpatiens ꝯſulit eis. Qd̓cūqꝫ dixerit vobisfacite. Quis eſtimare poſſit īmenſitatē pietatis eiꝰ filiū crucifigi videt. nec reclamat. ſciens paſſionē filij humani generꝭ ſalutē oꝑari. Debemꝰ igit̉ nos qͣntuꝫ Dꝑmittit humana fragilitas. freq̄nter aſſidue de illa cogitare. in cogitatu nr̄o ꝑ-tractare de his ad eiꝰ ꝑtinent gl̓iam et honorē. Sap̄. vi. Cogitare de illa ſenſuseſt ꝯſummatus. et vigilauerit ꝓpter illam cito erit ſecurus. Ecc̄i. xxxi. Cogi-tatꝰ illiꝰ auferet ſomnū peccati ſcꝫ. Itē ecc̄i. xliij. In ſermōe eiꝰ l .i. ip̄a nob̓ orātel ſiluit ventꝰl .i. ceſſauit diabolica tēptatio. ( cogitatōe ſua) qn̄ ſcꝫ fideliter deuote cogitamꝰ de ea. Eplacauit abiſſum l. i. cor pctōris ꝓfundū et temptatōibꝰ ob-tenebratū. Parab̓. iij. In oībꝰ vijs tuis cogita illū .ſ. deū. ip̄e diriget greſſus tuos .i. reget oꝑa. Hoc idē poteſt dici de mr̄e. Thob̓. iiij. Oībꝰ diebꝰ vite tue deū inmente habe ſupple. matrē eiꝰ. et caue ne aliqͣndo peccato cōſentias. Quaſi di.Per talē recogitatōem facile poteris cauere a peccato. Iugem memoriā debemꝰ marie. Capitulū x.Ebemus etiā marie iugē memoriā. Un̄ ip̄a dicit Ecc̄i. xxiiij. Mēoria meain generatōe ſeculoꝝ. De hac memoria dicit̉ Ecc̄i. xlix. In omni ore quaſimel indulcorabit̉ eiꝰ mēoria. In pͣs. Memoriā abūdātie ſuauitatꝭ tue eructabūt.Dic̄ ergo. Memoria mea ī generatōe ſeculoꝝ .i. in hoībꝰ generatōnē ſibi ſuc-cedūt tn̄ ſuntl ſeculoꝝ. qꝛ ꝑmanebunt ineternū debito mei memoriā ha-bēt. Ideo dicit̉ ei yſa. xxvi. Nomē tuū mēoriale tuū in deſiderio anīe. Oſee vlti.Memoriale eiꝰ ſicut vinū libani .i. mirabiliter delectās. ſuauiter inebriās. virgi-nes germinās. Zacha. ix. Quia libanꝰ interp̄tatur cādor. et deſignat virginitateꝫ.Uel ſic. In generatōe ſecl̓oꝝ .i. hoīm quoꝝ vna eſt generatio tamē duplex ſecu- ẜm ſtatꝰ merēdi accipiēdi. Quaſi di. In memoria habebor a ſanctꝭ ꝑmanebunt in vtroqꝫ ſecl̓o. Si enī mēoria iuſti laudibꝰ. ꝓuer. x. qͣnto magꝭ memoriavirginis quā nob̓ chriſtꝰ factus ē iuſticia .i. Chor̄. i. Uell ſeculoꝝ ldicit; ꝓpt̓ duplicē ſtatū. exilij ſcꝫ libertatꝭ. Iuſtū enī eſt vt iugiter habeamꝰ mēoriā eiꝰ. Und̓dicit̉. iiij. ſap̄ Immortal̓ eſt memoria eiꝰ l .i. caſte generatōnis. vl̓ marie. exēploſue virginitatꝭ in alijs generat caſtitatē. ſalua caſtitate genuit ſaluatorē. lquiapud deū nota eſt qd̓ eſſꝫ niſi eſſet pulcra valde. Amicꝰ enī libēter memoratur amice ſue niſi ſit pulcra valde in ocul̓ ſuis. Quoniā apd̓ deū eſt īmortal̓nihil obliui ſcit̉ nota eſt) noticia approbatōis. et apud hoīes. Pulcra generatioꝓprie eſt generatio ſanctoꝝ vl̓ marie ceteraꝝ virginū. Iugem mentis intuitū debemus marie Capitulū xi.d Ebemus etiā noſtre mentis intuitū iugiter ad dirigere. ad ip̄am intuē- ſpūales oculos attollere. Unde ecc̄i. iiij. Qui intuet̉ illā l. i. ſapiētiaꝫ. velFo. xxxv.