cibuſ hauſiſſe: atqꝫ in ſummum parnaſi cacumen aſcēdiſſe arbitrati ſunt. Et cum cunctis in diſciplinis cu-iqꝫ ſua &ſi mala placere uideamus; mirum tamē eſt ꝙin poeticis maxime id uicio datum ſit ut ingenio ꝗſ-qꝫ ſuo blandiatur: ut inepto qͣuiſ deferat quiſqꝫ carmini ſuo ac tribuat multum; ut nemo nō muſam ſuamueluti ſimia gnatum ſuum charipendat/ laudet atqꝫ ītentꝰ admiretur. At ꝑneceſſaria eſt ad inſtruendumcarmē longa auctorum & ꝗdē eruditorum lectio: lō-gus & inundans litterarum fluuiuſ: qui abundanterſuꝑpeditet tanta quę dicenda poetę incumbunt. Pe-tenda ſunt ꝑueſtigandaqꝫ diligent̓ nota quęqꝫ & propria atqꝫ rebꝰ ſui cognata uocabula; Aduocadę ſuntnon plebeię aut ſeruiles: ut ita dicam: ſenteucię. Sedquę a uulgi fece ſegregatę nitido qͥdam decore ac ue-nerabili ſui maieſtate reſplendeāt; Sed pręter hęc qͦdmaius reſtat: opus eſt grandi & ꝓmpto atqꝫ acri ingenio qͦd cogitationes ſuas facilit̓ expͥmere: polite ordiri: luculenter narrare queat/ qͦd uerba ſentēciaſqꝫ ſciat artificioſe uerſare: uarie diſtinguere: aꝑte cōtinuare: quod caſtigate: conciniterqꝫ loqui moderari auribuſ: & ꝓ rei cuiuſqꝫ dignitate ſublimiter: preſſe: cō-citate: temꝑate: omnia ꝑſequi poſſit. Quę cuncta qͥniā arduum ac difficillimum eſt aſſequi: ideo qui bo-ni probatiqꝫ poetę extiterint rari ꝗdem & phęnicis ī-ſtar in lucē ꝓdierūt. Suntqꝫ eoꝝ ingenia diuini ma-gis muneris qͣ humanaꝝ uurium. q̄ cū tot ligati oſtrictiqꝫ ſint uocum ac menſuraꝝ legibꝰ; tot uocati a diſſerendis uariis rebꝰ & diſciplinis: haud facile illis eſ-ſet omnia ꝑpetuo fęliciqꝫ ſtilo cōplecti: niſi adiuuāte
Io
Nc