I.nitate maxīe eoꝝ vitellꝰ. Et iō rōe ſui tꝑamēti ſūt magis hūane cōplexiōi ſil̓ia. ua galline ẜm Raſim vbi ſuꝑͣ ſūt plus alijs cōueniē-tia et p̄dicis: q̄ ābo ſperma valde augmētantet ad coitu īcitāt. poſt q̄ in boītate ſūt oua anatis ꝙͣuis malū efficiūt nutrimētū. Anſeꝝ verooua faſtidiūt graue hn̄cia odorē. Qua gallineet p̄dicis tꝑata ſūt et cōueniētia. ¶Vitellꝰ incaliditate exīs tꝑatꝰ bn̄ nutrit. Albume vero frigidū ē et viſcoſū dureqꝫ digerit̉ De vitello dicit coniētator ſuꝑ cātica. Auicene ꝙ deopimo ē ꝙ tm̄ podus ſāguinis ab eo generat̉qͣntū ip̄e eſt Raſis: oūadū elixatur et durafiūt ad digerēdū ſūt duriora. tardiꝰ de ſtomacho dn̄dūt. Mollia v̓o ad deſcēdēdū velociorahis ī qͥbus fuerit ſāguīs fluxꝰ ml̓titudo: ac vires fuerīt mminute cōferūt. Tremula v̓o qͥ ne-qꝫ dura ſūt neqꝫ mollia: inter alia duo mediaexiſtūt Qua ꝑte: ea guttui̓s aſpei̓tati cōfer̄tex qͥbus ſāguis tꝑatus et ml̓te vires generā-tur. Ipſa qͦꝫ aliqn̄ vice carnis gerūt qͥbꝰ a alde pingues nō debent vti-De lacte Ca. xxv.Ac vt dicit Iſaac vbi ſupra: vicinūeſt ſanguim. non eſt enim aliud niſiſanguis coctus in vberibꝰ ſcd̓a vice-