at a quo uiuendi modum accipiat. cui etiaꝫ ōnia cordis ſui ſecreta reuelet. Et ſi talem inuenire nec ad ma-num habere ſemper potuerit. tunc debet cor ſuum addominum deum dirigere ut ipſum a malis preſeruet⁊ ad cuncta bona perducat. ſibiqꝫ in dubiis certio-rem viam demonſtret. ¶ Quanta autem ſit pigritia ⁊defectus in hiis duobus flebile eſt dicere. Si enim a-liqua cauſa prophana hominem ſimplicem vrgeat.⁊ videlicet cimeat amittere in iudicio ouem boueꝫ domum uel agrum. ſtatim ſine omni dilatione currit alacriter ad iuriſperitos qui euꝫ iuuent. ne perdat quoddiligit ⁊ ita inueniet. Sed ſi cauſe anime ſue ſtimulenteum ne peccet. vix mouere vult pedem ut ſaltem tepide pergat pro conſilio inquirendo ne dominum deūoffendac. Et ſi perdit vix taleꝫ inueniet qui ſecure ipſum iuuare poterit. inter tot altitudines ſathane. quibus totus mundus implicatus eſt. Sed fidelis deusqui nō patitur electos ſuos temptari ſupra id quodpoſſunt. ſed faciet etiam cum temptatione prouentuꝫut ſuſtinere poſſunt. tam intellectuꝫ illuminabit qͣꝫ iuuabit affectum. ſi tamen homo faciat quod in ſe eſt.querendo ſcilicet bono modo conſilium ⁊ auxiliuꝫ aſuperioribus ſuis humiliter. Quod ſi non inueneritaut inuenire potuerit. tunc in ſimplicitate cordis ſuidicat domino deo hec aut ſimilia uerba. Deus eternequi abſconditorum es cognitor. Tu ſcis cor meum. libenter facerem quod tibi eſſet magis gratum ſi illudſcirem. ſed quia illitteratus ſum ⁊ me iuuare nō ualeoidcirco ad priſſimam miſericordiam tuā preces meas
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten