alid ib̓
magnum ⁊ precioſum. Quid ergo reſtat. niſi ꝙ ꝗlibꝫfidelis ruſticus dirigat intentionem ſuam ẜm hāc ſanctam doctrinam ⁊ bene ſecurus erit. Deqꝫ hic ē opuſmagna ſubtilitate aut difficultate. quia nihil tam facile eſt vnicuiqꝫ homini qͣꝫ bonū uelle. Et hoc ī iuſtisoperibus ſudanti ſatis eſt Grā igit̉ dei ꝯcurrēce (queomnibus parata eſt) faciliꝰ bonꝰ ⁊ timoratꝰ ruſticuspōt mereri celū qͣꝫ ꝑuerſꝰ infernū. Sed ut oēs ſalui fiant qui ſtat uideat ne cadat. ⁊ qui cecidit reſurgere fe-ſtinet. Quod uobis tribuet clemens ⁊ miſericors deꝰqui ē bn̄dictus in ſecula Amen.Eptimo debet quilibꝫ fidelis ⁊ timoratus ruſtīcus ſolēnitates ⁊ ieiunia ac ceteros ritus eccleſiaſticos deuote obſeruare. Hoc ē preceptū eccleſie deiquam ſpūs ſanctus infallibiliter regit. Qui ergo hocnon obſeruat ſpiritui ſancto ꝯtradicit. Quō at iſta ⁊quo tempore debeant obſeruare in parrochialibꝰ ec-cleſiis ⁊ communis populi laudabili conſuetudine denunciat̉. Ubi eſt aduertendum ꝙ in hiis magna ē diſcretio neceſſaria ⁊ multi multipliciter errant. Vā prīoquo ad ſolemnitates eccleſiaſticas. quidaꝫ putant ſatis eſſe ſi non corporaliter laborant ſicut alijs diebꝰ⁊ ideo dormiunt diu. aut ludos exercent cum baliſtisaut alijs que ſunt non minus laborioſa occupanturquaſi pro ſolaciis. Item quidam vacant potationi-bus coreis aut taxillis ⁊ huiuſmodi. Item quidamſollicitant̉ nimis diebus feſtiuis quid faciendum ſitin futura ſeptimana. aut de alijs tractant rebus tem-poralibus. quaſi hic perpetuo manſuri ſint. Omnestales non recte celebrant. quia ad hoc dies feſti