idi iivi fuluſimmiliti ſuua
Similiter a ſeruis exiget qualiter ſuam doctrinā ⁊ exemplum imitati fuerint. quādo prelatis dixit in per-ſona apoſtolorum. Qui uos audit me audit. ⁊ quosſpernit me ſpernit. Reuera quando vterqꝫ ſerioſe hicaduertit. tunc benignitas in prelatis ⁊ fidelitas in ſeruis facilius ſurget. Qui uero hiis non compungiturſpiritualiter mortuus eſt. De hoc legitur notabile exemplum in ſecundo libro vitaſpatrum. capitulo decīmonono. ubi narratur de quodam ſancto parre quifuit ſeruilis conditionis. ⁊ per ſingulos annos uenitde heremo ad dominos ſuos deferens eis penſioneꝫſicut ſolent ſerui facere dominis ſuis. Sed domini e-ius magnam ad ipſum reuerentiam habentes hono-rabant eum occurrentes ⁊ ſalutantes eum. petenteſqꝫut pro ipſis deum exoraret. Ille autē mittebat aquāin peluim. ⁊ feſtinabat lauare pedes dominis ſuis. cūomni humilitate obſequium eis cupiens exhibere.Ipſi uero non acquieſcebant dicentes. Noli beatiſſi-me pater grauare animas noſtras. Ac ille reſpondensdixit. Ego ſeruus uerſter ſum. Pam vos dominosmeos omuipotens deus conſtituit. Et gratias agovobis ꝙ me in ſeruitio dei permiſiſtis. ⁊ ideo deru-li vobis penſionem ſeruitutis mee. quam ſi nō acceperitis iā decreui hic manere ⁊ ſeruire vobis. quod vi-dentes domini acquierunt. ipſumqꝫ dimittentes licentiabant ſicut petiuit. Poluit enim libertati donarineqꝫ ab annua penſione abſolui propter timorem deiEt ne labores ſui eſſent in domo aliena. ſed per eoseternam mercaretur libertatem in celeſtibus. Hunc