Iſa tuliip2iijIitquiſutyedemulūiruſtxi
mam ſecunda ſecūde queſtiōe. capitulo quarto. articulo quinto ꝙ inferior ſuo ſuperiori obedire non tene-tur ſi ei aliquid precipiat in quo ei non ſubdit̉. Iux-ta illud Senece. Errat ſi quis exiſtimat ſeruitutē ī to-tum hominem deſcendere. pars eius melior excepty ē.corporea obnoxia ſunt ⁊ aſſcripta dominis. meſis q̄dem ſui iuris eſt. Et ideo in hiis que pertinēt ad interiorem motum uoluntatis homo non tenetur hominiobedire ſed ſolum deo. Tenet̉ autē homo homini inhiis que exterius per corpus ſunt agenda. ſicut ad opera ſeruilia ſerui tenent̉ dominis obedire non ad opera naturalia. quia natura omnes homines ſunt pares. Unde quo ad ſuſtentationem corporalem aut ꝓlis generationem ſerui non ſunt dominis ſubiecti. vnde non tenent̉ ſerui dominis obedire de matrimoniocontrahendo aut non contrahendo. de uirginitate ẜ-uanda aut non ſeruanda ⁊ huiuſmodi. Item de ieiunio ultra poſſe. aut laborare perpetuo aut nuditate īdiſcreta. aut uigilia ꝯtinua. aut alijs ſimilibus que naturam deſtruunt. Item quādo maior poteſtas precipit ſeruis. tunc minor poteſtas cedere debet ſic cōtrapreceptum dei nunqͣꝫ debet ſubditus obedire homi-ni. Similiter contra preceptū pape non ualet precep-tum alicuius poteſtatis inferioris. Et contra preceptum principis nō dꝫ uaſallus cōgere ſeruos ſuos cuꝫ⁊ ipſemet ſit quaſi ſeruꝰ principis. Ita ⁊ de alijs ſuomodo eſt dicendum. ut vicꝫ maior poteſtas ſemperprimatum teneat. Sic em̄ dominus deus ſuam eccleſiam diſpoſuit. ut nullus in ea ſit abſqꝫ obedientia. Etſummus totius mundi prelatus videlicet dominusc F